خانواده درمانی اعتیاد و آموزش روش صحیح برخورد خانواده با فرد معتاد

مشارکت اعضای خانواده در برنامه درمانی فرد معتاد به الکل، مواد مخدر و قمار و داشتن یک شبکه حامی از دوستان و همکاران برای موفقیت‌آمیز بودن دوره بازپروری از اهمیت حیاتی برخوردار است. هر چه خانواده بیشتر در مورد اعتیاد و نحوه درست حمایت از فرد معتاد اطلاعات داشته باشد بهتر می‌تواند به بهبود نتایج درمان کمک کند.اعتیاد به الکل و مواد مخدر و اعتیادهای دیگر اثرات مخربی بر خانواده، دوستان و همکاران دارد. غالباً کلینیک، خانواده را به طور کامل قبل از پذیرش درگیر کرده و درمان توسط متخصص برای بیمار و خانواده و همسر او شروع می‌شود.

اعتیاد بر هر یک از اعضای خانواده از پیرترین عضو تا نوزادان، خردسالان و نوجوانان آن تأثیر می‌گذارد. زمانی که یک نفر در خانواده شما به الکل یا مواد مخدر معتاد است، همه اعضای خانواده در هر سنی که باشند عواقب وابستگی شیمیایی را احساس کرده و همه برای غلبه بر این اثرات مخرب به کمک نیاز دارند. یک برنامه یکپارچه بازپروری اعتیاد شامل مشاوره، آموزش و پیشگیری برای خانواده و افراد می‌شود. روندهای محبوب در خانواده درمانی به تدریج اجرا می‌شوند اما همه مدل‌های خانواده درمانی برای اعتیاد دارای برخی اهداف مشترک هستند.

برای دریافت مشاوره در خصوص روش‌های ترک اعتیاد و خانواده درمانی در کلینیک تخصصیما تحت نظر دکتر،می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

 خانواده درمانی چیست؟


بر خلاف درمان‌های فردی که در آن افکار، رفتارها و نگرش‌های فرد تحت درمان در مورد اعتیاد به مواد مخدر و الکل تغییر می‌یابد، در خانواده درمانی بر درمان گروهی یا شبکه‌ای از افرادی که تحت تأثیر اعتیاد هستند تأکید می‌شود. هیچ شاخص از پیش تعیین شده‌ای در مورد این که خانواده چه چیزی را تشکیل می‌دهد وجود ندارد. واحد خانواده ممکن است شامل دو زوجی که ازدواج نکرده‌اند باشد یا از یک خانواده هسته‌ای سنتی، ترکیبی از فامیل یا گروهی از افراد که به طور مشترک در یک خانه زندگی می‌کنند و ارتباطات عاطفی قوی با یکدیگر دارند تشکیل شده باشد. در خانواده درمانی یک محیط بی‌طرف تأمین می‌شود که افرادی که در زندگی هم سهیم هستند یا افرادی که از نظر خونی به هم وابسته‌اند می‌توانند به طور شفاف و صادقانه در مورد روش‌های تأثیر اعتیاد بر زندگی خود صحبت کنند. با این کار افرادی که در یک خانه زندگی می‌کنند این فرصت رامی یابند که در مورد جوانب مختلف زندگی خانوادگی که ممکن است رفتارهای اعتیادآور را تحریک کند مانند اختلافات زناشویی، عصیان جوانی و بیکاری با یکدیگر صحبت کنند.خانواده درمانی را می‌توان در دفتر مشاور، کلینیک بازپروری، بیمارستان یا مرکز مددکاری اجتماعی انجام داد. ممکن است درمانگر جلسات خصوصی را برای هر یک از اعضای خانه ترتیب دهد و همچنین در جلسات مشترک با همه اعضای خانواده صحبت کند. از خانواده خواسته می‌شود که در جلسات 12 مرحله‌ای گروهی همراه با خانواده‌های دیگر حضور و مشارکت داشته باشند.

مدل‌های معروف خانواده درمانی 


مدل‌های معروف خانواده درمانی

مدل‌های خانواده درمانی برای ترک اعتیاد به مرور زمان تغییر کرده است. مدل‌های درمانی که زمینه‌هایی را برای مشاور یا درمانگر برای کار کردن فراهم می‌کنند معمولاً نظریه‌های اجتماعی برجسته معاصر را انعکاس می‌دهند. چهار مدل خانواده درمانی وجود دارد که امروزه به عنوان اساس و پایه درمان سوءمصرف مواد مخدر به کار برده می‌شوند:

در این مدل بر روی باوری کار می‌شود که خانواده تمایل دارد خود را علی رغم عواقب خطرناک اعتیاد دوباره ساماندهی کند. هدف از این مدل، آموزش اعضای خانواده در مورد نحوه ساخت الگوهای سازمانی سالم‌تر است. به عنوان مثال، اگر اعضای خانواده معتاد تشویق شود که به نوشیدن الکل به دلیل افزایش بازدهی ادامه دهد، درمان برای کمک به خانواده در درمان این رفتار ناسالم هدایت می‌شود.

این مدل بر اساس این مفهوم که اعتیاد یک بیماری است و این بیماری می‌تواند بر همه اعضای خانواده تأثیر داشته باشد پایه‌ریزی شده است. اعضای خانواده که معتاد نیستند ممکن است برای ثبات مادی و عاطفی خود به اعتیاد وابسته شوند. این مدل با این رویکرد که اعتیاد یک بیماری است که می‌تواند از طریق تغییر در رفتار و محیط به درمان همه اعضای خانواده کمک می‌کند تأکید دارد.

در این روش از تعدادی روش‌های طبی برای کمک به قوی‌تر و سالم‌تر شدن استفاده می‌شود. رفتار، حالات احساسی، شناخت و محیط خانواده ممکن است به عنوان بخشی از درمان چند بعدی خانواده مورد نظر قرار گیرند. هر یک از عوامل که باعث ابتلا به اعتیاد می‌شوند ممکن است از دیدگاه‌هایی متفاوتی در این رویکرد مورد بررسی قرار گیرند.

درمان رفتار شناختی با هدف بهبودی روابط خانواده و افزایش دوران پاک بودن با اصلاح رفتارهای مخرب و الگوهای فکری همراه با اعتیاد انجام می‌شود. اعضای خانواده برای شناسایی محرک‌هایی که باعث افزایش رفتارهای معتاد شده آموزش داده می‌شوند تا روش‌های سالم‌تری برای حل تعارضان پیدا کنند. درمان رفتار شناختی به میزان گسترده‌ای در روش‌های درمانی فردی برای کمک به فرد معتاد در اصلاح عادات و افکار منفی نیز به کار برده می‌شود.

چرا خانواده درمانی مهم است؟


چرا خانواده درمانی مهم است

متخصصین اعتیاد هنوز در حال یادگیری در مورد نحوه تأثیر اعتیاد به مواد مخدر و الکل بر پویایی خانواده هستند. کودکانی که والدین یا سرپرستان آنها به مواد مخدر یا الکل معتاد هستند بیشتر در معرض ابتلا به اختلال مصرف مواد مخدر هستند. این کودکان ممکن است قربانی سوءاستفاده خانگی، سوءاستفاده جنسی و فقر شوند.زمانی که یکی از والدین یا هر دوی آنها معتاد باشند، زندگی در خانه دچار هرج و مرج می‌شود و این که کودک تبدیل به یک مراقب از والدین مست و نشئه خود شود برای وی اصلاً مناسب نیست. در بسیاری از این خانواده‌های ناکارآمد، یکی از کودکان مسئولیت مراقبت از خواهر و برادر کوچک‌تر از خود را پذیرفته و برای نبودن پدر و مادر توجیه می‌آورد، خرید می‌کند، غذا آماده می‌کند و معمولاً خانواده را در کنار هم نگه می‌دارد. خانواده درمانی می‌تواند به اصلاح عدم تعادل در ساختار خانواده کمک کرده و اعتبار و مسئولیت بزرگسالان را دوباره به خانه بازگرداند.درمان اعتیاد خانواده باید یک مؤلفه حیاتی در برنامه بازپروری باشد. ممکن است خانواده از هم پاشیده شده و کودکان مانند والدین خود دچار اعتیاد شوند مگر این که همه افراد از فرصت درمان استفاده کنند.خانواده درمانی می‌تواند از معتاد شدن جوانان خانواده به سوءمصرف مواد مخدر جلوگیری کند. تحقیقات نشان می‌دهد که روابط زناشویی قوی ممکن است از معتاد شدن افرادی که در یک خانواده الکلی بزرگ شده‌اند جلوگیری کند. این تحقیقات نشان می‌دهد که تقویت ترویج روابط قوی می‌تواند اثر محافظتی در برابر ابتلا به اعتیاد در آینده کودکان داشته باشد.

اهداف مدل‌های خانواده درمانی 


  • ساختن روابط قوی‌تر و مؤثرتر در خانواده
  • شناسایی اعضای خانواده که احتمال ابتلا به سوءمصرف یا خشونت در آنها بیشتر است
  • جلوگیری از پذیرش رفتارهای اعتیادآور توسط نسل جوان
  • ایجاد محیطی سالم و پاک در منزل
  • بازیابی قدرت و مسئولیت والدین و سرپرستان خانواده
  • کمک به اعضای خانواده در رفع اثرات مخرب ابتلا به اعتیاد

چه چیزی باعث می‌شود که خانواده درمانی مؤثر واقع شود؟


مدل خانواده درمانی که برای بهبودی در خانه انجام می‌شود به اندازه انگیزه ایجاد تغییر در خانواده مهم نیست. علیرغم عواقب مضر اعتیاد مانند تعارض، سوءمصرف، مشکلات مالی، انزوای اجتماعی، مشکلات حقوقی ممکن است خانواده به وضعیت موجود عادت کرده و تمایلی به تغییر دادن آن نداشته باشند. اگر سوءمصرف یا خشونت در خانواده وجود داشته باشد، ممکن است ترس از بروز این وضعیت‌ها در درمان نیز وجود داشته باشد. اگر یک زوج به یکدیگر وابسته باشند، همزیستی عاطفی ممکن است اجازه از بین رفتن و شکستن این روابط را ندهد. درمانگر خانواده باید به این واقعیت واقف باشد که اعتیاد یک هدف واقعی است حتی اگر در بسیاری از خانه‌های یک هدف ناکارآمد تلقی شود.در خانواده‌هایی که به دلیل اعتیاد از هم گسسته است، درمان ممکن است به والدین و کودکان پس از جدایی و طلاق قانونی کمک کند. در صورتی که زنان از فرزندان خود دور شده و بتوانند برنامه‌های بازپروری را به طور موفقیت‌آمیزی پشت سر بگذارند احتمال این که بتوانند دوباره با کودکان خود یک واحد خانوادگی تشکیل دهند بیشتر است. والدینی که با همسر و فرزندان خود در برنامه‌های درمانی شرکت می‌کنند شانس بیشتری خواهند داشت که پس از پایان برنامه بازپروری و ترخیص دوباره در برای در کنار عزیزان خود باشند.

رویکردهای موفق در خانواده درمانی اعتیاد چه عامل مشترکی دارند؟

در اغلب مدل‌های خانواده درمانی، اعتیاد فقط یک مشکل فردی محسوب نمی‌شود بلکه یک بیماری یا ناهنجاری است که بر همه افرادی که در خانه هستند تأثیر می‌گذارد. برای این که خانواده درمانی مؤثر واقع شود باید اعضای خانواده درمان را جدی گرفته و مانند فردی که در حال بازپروری است به سلامت و پاکی متعهد باشند. برای نشان دادن حمایت خود از فرد معتاد به مواد مخدر یا الکل که در خانه است می‌توانید اقدامات زیر را انجام دهید:

  • حضور در همه برنامه‌ها و جلسات فردی و گروهی به بهترین نحوی که می‌توانید
  • صادقانه هر حرکتی که ممکن است به اعتیاد عزیزان دامن بزند را کاهش دهید
  • هر تغییری که برای خویشتن‌داری در منزل لازم است را ایجاد کنید
  • با حضور در گروه‌های حامی در مورد ماهیت و علل ابتلا به اعتیاد آموزش ببینید

کمک گرفتن برای عزیزان


اگر شما در تلاش برای درمان یکی از عزیزان خود در منزل هستید، یک مرکز بازپروری پیدا کنید که خانواده درمانی انجام دهد. هنگامی که شما مداخله می‌کنید خواهید توانست با حضور در جلسات مشاوره و به کارگیری توصیه‌های انجام شده در این جلسات در زندگی روزمره خود در فرایند بازپروری مشارکت کرده و به شریک زندگی، کودک یا والدینی که از آنها حمایت می‌کنید دوباره قوت قلب دهید. درمان اعتیاد مؤثر نخواهد بود مگر این که همه اعضای خانواده از فرد معتاد به الکل یا مواد مخدر حمایت کرده و وی را در این فرایند بپذیرند. صرف نظر از مدل به کار گرفته شده در خانواده درمانی که مشاور از آن پیروی می‌کند، مؤثرترین روش بری کمک به عزیزان در موفقیت 100 درصدی این است که به وی انرژی و امید بدهید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”

آشنایی با علایم و پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر در نوجوانان

پیشگیری از اعتیاد

نوجوانی دوران تغییر و گذر از کودکی به بزرگسالی است. در این مرحله حساس از تغییر و تحول، نوجوانان به علت مواجه با تغییرات جسمانی، عاطفی و روانی بسیار حساس و آسیب پذیر هستند. به طور کلی این دوران تحت عنوان دوران ریسک پذیری و رفتارهای شدید عاطفی و تلاش برای رسیدن به موارد ممنوعه و تجربه کردن آنها توصیف می‌‌شود. امروز علاوه بر بی‌بند و باری در روابط جنسی، نوجوانان به سراغ مصرف مواد مخدر غیرقانونی و قانونی نیز می‌روند.

احتمالا برای شما نیز پیش آمده است که یکی از عزیزان خود را به علت اعتیاد به مصرف مواد مخدر به طور کامل از دست داده باشید، این افراد پس از مدتی دیگر همانند گذشته رفتار نمی‌کنند. این مسئله زمانی به یک معضل بزرگ تبدیل می‌شود که فرد مورد نظر فرزند شما باشد. ما به عنوان پدر و مادر قصد داریم از فرزندان خود محافظت کنیم آنها برای انتخاب موارد صحیح کمک کنیم و در حفظ امنیت آنها کوشا باشیم. اکنون این سوال پیش می‌‌آید که وقتی فرزندان ما در دام اعتیاد گرفتار می‌شوند چگونه می‌توانیم از آنها حمایت کنیم؟ ما به عنوان والدین فرزندان معتاد خود باید تلاش کنیم که هرگونه مرزی را از بین ببریم تا بتوانیم به بهترین نحو به فرزند معتاد خود کمک کنیم.

کلینیک ما با سال‌ها تجربه و تخصص در زمینه مشکلات اعتیادی آماده ارائه کمک به شما و فرزندتان می‌باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با ما تماس حاصل فرمایید.

نوجوانان به چه موادی اعتیاد پیدا می‌کنند؟


امروزه انواع مختلفی از مواد مخدر در بازار وجود دارد در بخش زیر به شایع‌ترین موادی که توسط نوجوانان مصرف می‌‌شود اشاره می‌‌کنیم:

  • الکل( شراب، آبجو، ویسکی و غیره)
  • تنباکو (سیگار)
  • شاهدانه(ماری جوانا یا حشیش) که معمولاً از آن تحت عنوان علف، گراس، بنگ یاد می‌شود
  • آمفتامین‌ها مانند اکستازی یا MDMA
  • کتامین یک نوع بیهوش کننده
  • گاما هیدروکسی بوتیریک اسید(GHB) یک داروی ضد افسردگی است که تحت عنوان ماده مخدر تعرض جنسی شناخته می‌‌شود.

 به طور کلی مصرف الکل و مواد مخدر و روانگردان در میان جوانان و نوجوانان توسط فاکتورهای اجتماعی از قبیل نیاز به تایید شدن توسط دوستان ایجاد می‌شود برخی از عوامل روانی مانند تمایل به تجربه احساسات جدید، نیاز به شکستن قوانین، رفع احساساتی مانند عصبانیت و سایر احساسات منفی در مصرف مواد مخدر نقش دارند. این رفتارها باعث می‌شود که نوجوانان در معرض خطر اعتیاد قرار بگیرند نوجوانانی که از شاهدانه یا الکل استفاده می‌‌کنند در سال‌های آینده خود را در معرض خطر اعتیاد به‌ این مواد قرار می‌دهند. به علاوه، اکثر بزرگسالانی که در حال حاضر اعتیاد دارند افرادی هستند که در گذشته و در دوران نوجوانی از حشیش، سیگار، یا الکل استفاده کرده‌اند.

 داده‌های آماری در خصوص اعتیاد به مواد مخدر در میان کودکان و نوجوانان


در اکثر موارد، اولین تجربه مصرف مواد مخدر در دوران نوجوانی رخ می‌‌دهد عمدتاً با مصرف سیگار و الکل شروع می‌شود و به مصرف حشیش ختم می‌گردد که معمولاً به عنوان ماده مخدر نرم در نظر گرفته می‌‌شود. اکثر افراد حداقل در طول عمر خود یک بار به سراغ مصرف مواد مخدر رفته‌اند. به طور کلی پسران ۱۳ تا ۱۵ ساله در مقایسه با دختران تمایل بیشتری به مصرف مواد مخدر دارند.

 ۵ علامت بارز سوء مصرف مواد مخدر در نوجوانان چیست؟


اگر شما نگران هستید که دختر یا پسر شما دچار اعتیاد شده است یا هنوز در دام آن گرفتار نشده است می‌توانید بر اساس علائم زیر به قطعیت برسید:

  • تغییرات رفتاری
  • تغییرات خلق و خو
  • تغییرات شخصیتی
  • تغییرات فیزیکی
  • گوشه گیری و فرار از جمع

 عواقب مصرف بیش از حد مواد مخدر چیست؟


عواقب مصرف بیش از حد مواد مخدر چیست

رفتارهای هیجانی و شدید از مشخصات بارز نوجوانان است که به عنوان مثال خود را به صورت مصرف الکل و مصرف مواد مخدر نشان می‌دهد. برخی از مثال‌های ویژه از این تمایلات خطرناک به صورت زیاده روی در مصرف مشروبات الکلی خود را نشان می‌دهد که فرد طی مدت بسیار کوتاهی با مصرف مقدار زیادی الکل به سرعت مست می‌شود. مصرف بیش از حد مواد مخدر و الکل علاوه بر اعتیاد در نوجوانان باعث می‌شود که فرد در معرض خطرات بسیار جدی قرار بگیرد. در مرحله اول مصرف مشروبات الکلی و مواد مخدر بر رشد فرد تاثیر می‌گذارد و باعث می‌شود که فرد دیر به دوران جوانی و بزرگسالی برسد. این افراد به لحاظ جسمانی و روحی رشد می‌‌کنند اما مصرف مواد مخدر و تاثیرات منفی بر رشد آنها همراه است به طور کلی مسمومیت شدید بدن در پی مصرف مواد مخدر باعث آسیب دیدگی شدید و دائمی مغز می‌‌شود. مرگ و میر یکی دیگر از عواقب مصرف مواد مخدر است، سالانه 1.4 میلیون کودک ۱۰ تا ۱۴ ساله به علت مصرف مواد مخدر یا مشروبات الکلی در تصادفات خودرویی یا سقوط از ارتفاع و کوه یا سقوط در استخر از بین می‌‌روند. برخی از جوانان از مواد مخدر به عنوان عاملی برای خودکشی یا اوردوز یا تشویق شدن توسط سایرین استفاده می‌‌کنند. یکی دیگر از عواقب خطرناک مصرف مواد مخدر آلوده شدن به ویروس اچ آی وی  و بیماری ایدز است. استفاده از سرنگ مشترک و داشتن روابط جنسی محافظت نشده با افرادی که به عفونت‌های مقاربتی مبتلا هستند از علل ابتلا به ‌این بیماری‌ها محسوب می‌شوند.

اقدامات پیشگیرانه شامل چه مواردی است؟


اقدامات پیشگیرانه اعتیاد

با توجه به اهمیت سلامت و رفاه کودکان و نوجوانان، امروزه نهادهای مختلف اجتماعی در حال بررسی و رفع مشکلات مربوط به اعتیاد نوجوانان هستند. این نهادها با همکاری رسانه‌های اجتماعی، اطلاعات آموزشی را در اختیار نوجوانان قرار می‌‌دهند و در حفظ سلامت آنها و پیشگیری از اعتیاد به مواد مخدر تلاش می‌‌کنند تا بتوانند از آلوده شدن تعداد بیشتری از نوجوانان پیشگیری کنند. این نهادها از والدین نوجوانان نیز دعوت کردند و از آنها خواستند که از طریق گفت و گو مشاوره درک کردن نوجوانان، و برقراری ارتباط آزاد و مثبت با آنها به فرزندان خود کمک کنند. یک شبکه مناسب تخصصی، داشتن یک گروه از دوستان قابل اعتماد، ثابت بودن محیط خانوادگی از جمله فاکتورهای حمایتی ضروری برای کسب نتایج عالی و پیشگیری از آلوده شدن نوجوانان است.

نکات ضروری برای والدینی که فرزندان آنها در دام اعتیاد گرفتار شده است


والدینی که فرزندان آنها در دام اعتیاد گرفتار شده است

در بخش زیر فهرستی از بهترین نکات در اختیار والدینی که فرزند آنها اعتیاد دارد قرار گرفته است. شما می‌توانید با استفاده از این استراتژی‌ها محیط پایدار را برای فرزند خود ایجاد کنید و نیاز داشتن آنها به کمک شما را در دوران بهبود و درمان به خوبی درک کنید.

 معمولاً افرادی که در دام اعتیاد گرفتار شده‌اند از تاکتیک‌های نادرست برای استفاده بیشتر از مواد مخدر استفاده می‌کنند و توجه چندانی به نتایج منفی آن برای خود و دیگران ندارند. این اقدامات باعث می‌شود به رابطه‌ای که شما با فرزند خود ایجاد کرده‌اید آسیب برساند. شما می‌توانید با تقویت و بازسازی مجدد روابط خود بر این مشکل غلبه کنید. بهترین راه برای انجام این فرایند ایجاد ارتباط مثبت و آزاد است، برقراری ارتباط مثبت با فرزندتان باعث می‌‌شود بتوانید زودتر با مشکل او آشنا شوید و به بهترین نحو ممکن واکنش نشان دهید. ارتباط مثبت شامل حفظ تعادل بین سوال پرسیدن و گوش کردن به فرزندتان است تا بتوانید یک گفتگوی پر بازده داشته باشید. بهترین نحوه سوال پرسیدن سوالاتی است که  پایان آزاد دارند و فاقد قضاوت کردن هستند. سوالات پایان آزاد به سوالاتی گفته می‌شود که فرزند شما نتواند با یک کلمه به آنها پاسخ دهد. سوالات پایان آزاد بسیار سودمند هستند زیرا امکان ارتباط بیشتر و تبادل بهتر وقایع را فراهم می‌‌کنند. هدف از پرسش این سوالات یادگیری اطلاعات بیشتر درباره فرزندتان و اجازه دادن به او برای بیان عقاید، نگرانی‌ها، و امیدواری است. هنگامی‌که قصد دارید با فرزند خود ارتباط برقرار کنید سعی کنید به موارد زیر توجه نمایید:

  • در مکالمه شرکت کنید و تمرکز کافی داشته باشید.
  • نشان دهید که می‌توانید فرزند خود را درک کنید و او را قبول نماید.
  • مهربان باشید و به او احترام بگذارید.
  • از میزان حواس پرتی خود بکاهید.
  • بر نقاط مثبت تمرکز کنید.
  • عکس العمل منفی از خود نشان ندهید.

احساسی برخورد کردن در طول گفتگو، یک ارتباط مثبت تلقی نمی‌شود. اگر احساس می‌‌کنید که بسیار افسرده، ناراحت، و عصبانی هستید و نمی‌‌توانید احساسات خود را کنترل کنید بهتر است وقت دیگری را به ‌این کار اختصاص دهید. باید در یک بازه  زمانی مناسب و به موقع به انجام این کار بپردازید زیرا نادیده گرفتن و موکول کردن آن به بعد باعث بدتر شدن شرایط می‌شود.

هنگامی‌که تمرکز بسیار زیادی بر خطاها و تصمیم گیری ضعیف و نادرست فرزند خود می‌‌نمایید و مدام به و سرکوفت می‌زنید اعتماد به نفس و از بین می‌رود، عزت نفس او کاهش می‌یابد، و حس قدرت و توانمندی‌ها پایین خواهد آمد، این موارد باعث می‌‌شود که او به استفاده از مواد مخدر ادامه دهد. در عوض باید سعی کنید بر رفتارهای مثبت و موجه او تأکید کنید و به تشویق و بپردازید. تشویق کردن او و ایجاد حس خوش بینی باعث می‌‌شود که از میزان تعارضات و احساسات منفی کاسته شود و حس همکاری گروهی و تیمی‌افزایش یابد. این نکات باعث می‌‌شود فرزند شما بتواند موارد زیر را تجربه کند:

  • مهارت‌های سالم و جدید را امتحان کند.
  • در فعالیت‌های جدید شرکت نماید.
  • ارتباطات بسیار مناسب با دوستان خود ایجاد کند.
  • بتواند با چالش‌ها کنار بیاید.

طراحی قوانین و دستورالعمل می‌‌تواند انتظارات مشخصی را به لحاظ رفتارهای قابل قبول و غیرقابل قبول تعیین نمایند. قوانین مشخص و شفاف به بهبود نتایج حاصل از ترک اعتیاد در نوجوانان کمک خواهد کرد این قوانین علاوه بر آنکه به فرزند شما کمک می‌کند، به تعیین عکس العمل شما به موقعیتی که فرزندتان در آن قرار دارد نیز کمک خواهند کرد. این قوانین زمانی به نتیجه می‌رسند که با همکاری فرزند شما همراه شود در این حالت قبل از شروع هر کاری هر دو طرف با هم صحبت کرده و انتظارات خود را از یکدیگر بیان می‌‌کنند. بهترین قوانین شبیه جملات علت و معلول هستند. به ‌این ترتیب هر عملی دارای عکس العملی است و از آنجایی که این قوانین به خوبی تعریف شده‌اند جای هیچ گونه تعجبی باقی نخواهد ماند. البته باید به خاطر داشته باشید که امکان پوشش دادن همه وقایع و اتفاقات احتمالی وجود ندارد اما طراحی قوانین برای اکثر اتفاقات باعث می‌‌شود که از عکس‌العمل‌های احساساتی و شدید که با نتایج منفی همراه است کاسته شود. صرف نظر از میزان قوی بودن این قوانین باید به خاطر داشته باشید که هماهنگی و انسجام ضعیف آنها باعث می‌‌شود از اثرگذاری و کارآمدی کمتری برخوردار شوند. اگر فرزند شما از قوانین طراحی شده پیروی می‌‌کند و شما در برخی موارد از او حمایت می‌‌کنید اما در برخی شرایط دست از حمایت او برمی‌دارید میزان کارآمدی قوانین به طرز چشم گیری کاسته خواهد شد و این امر باعث می‌‌شود رابطه مثبتی که با فرزند خود ایجاد کرده‌اید از بین برود.

 اگرچه دستورالعمل به مجموعه‌ای از قوانین گفته می‌‌شود که بر اساس رفتارهای مشخصی قرار دارند تعیین کردن مرزها و محدوده مورد نظر برای هر کار و هر موضوعی اهمیت بسیار زیادی دارد که روش های منطقی و موجهی را برای نحوه رفتار کردن فرزند شما و حتی خود شما مشخص می‌نماید. افرادی که به مواد مخدر اعتیاد دارند علاقه زیادی به امتحان کردن مستقیم موارد مورد علاقه خود و امتحان کردن غیر مستقیم آنها با دستکاری کردن و تغییر دادن آنها دارند. مرزها و ممنوعه‌های خود را در زمانی که آرامش کامل دارید تعیین کنید زیرا در این زمان می‌‌توانید به صورت منطقی درباره بایدها و نبایدها و هر چیزی که مورد قبول شما است فکر کنید این امر باعث می‌‌شود که از بروز عدم هماهنگی و پیوستگی در زمانی که قوانین شما امتحان می‌‌شوند پیشگیری شود. برای طراحی ممنوعه‌ها و مرزهای مشخص برای فرزند خود سوالات زیر را در نظر بگیرید:

  • آیا مایل هستید به خاطر فرزند خود دروغ بگوید؟
  • آیا مایل هستید که نیازهای خود را بخاطر خواسته‌های فرزندتان قربانی کنید؟
  • مصرف مواد مخدر را تا چه سطحی می‌توانید قبول کنید؟
  • انتظار داری چه چیزی در فرزند شما درمان شود؟

 طراحی قوانین و مرزهای مشخص و قدرتمند به شما برای کاهش استرس کمک می‌کند اما باید برای به دست آوردن نتایج مطلوب به صورت کامل خود مراقبتی را یاد بگیرید. خود مراقبتی به ‌این معنا است که نیازهای خود را در اولویت قرار دهید، این امر یک ابزار ارزشمند برای والدینی است که فرزندان آنها اعتیاد دارند. هنگامی‌که تلاش می‌کنید به نیازهای خود جامه عمل بپوشانید سطح استرس شما به طرز وحشتناکی افزایش می‌‌یابد. استرس می‌‌تواند باعث بروز مشکلات ذهنی و جسمانی متعددی شود که در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌‌کنیم:

  • افسردگی
  • عصبانیت
  • ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن که شما را مستعد ابتلا به بیماری می‌‌کند.
  • چاقی
  • مشکلات مربوط به حافظه و توجه
  • بیماری قلبی
  • سرطان
  • دیابت
  • آرتروز

هنگامی‌که قصد دارید به ترک اعتیاد فرزندان خود بپردازید باید اطلاعات کافی درباره اعتیاد، نوع مواد مخدر و روش‌های موجود برای درمان داشته باشید. اگر فاقد اطلاعات و تخصص کافی در خصوص اعتیاد در نوجوانان و نوع ماده مصرفی فرزند خود باشید اطلاعات و توانمندی لازم را برای کمک به او نخواهید داشت. به عنوان مثال رفتار و واکنش فردی که از یک ماده مخدر روانگردان استفاده کرده است با رفتار فردی که از مشروبات الکلی استفاده کرده کاملا متفاوت است. رفتار فردی که از داروهای افسردگی استفاده می‌‌کند با رفتار فردی که از سایر انواع مواد مخدر استفاده می‌‌کند تفاوت بسیار زیادی دارد. شما می‌‌توانید با تحقیق در خصوص علائم و نشانه‌های مصرف مواد مخدر به انجام موارد زیر بپردازید:

  • دوره مصرف مواد مخدر را تعیین کنید.
  • اوقاتی که فرزند شما از مواد مخدر استفاده نمی‌‌کند را مشخص کنید.
  • به درستی به او کمک کنید تا شاهد نتایج عالی درمان باشید.
  • ریسک انجام کارهای نابجا را کاهش دهید.

موضوع دیگری که اهمیت بسیار زیادی دارد خود اعتیاد است. دیدگاه شما در خصوص اعتیاد بر نحوه نگرش شما به فرزندتان تأثیر خواهد گذاشت. اعتیاد یک نوع بیماری است که در بلند مدت درمان می‌شود و شامل دوره‌های بهبود و عود است که در این حالت با سایر بیماری‌ها مانند دیابت و فشار خون بالا تفاوتی ندارد. اعتیاد باعث ایجاد تغییرات قابل پیش بینی در مغز می‌‌شود این امر بدین معنا است که قطع مصرف مواد مخدر بسیار دشوار است زیرا با مشکلات جسمانی همراه می‌‌شود. اطلاع یافتن از این موارد باعث می‌‌شود که شما بتوانید به خوبی به فرزند خود کمک کنید و از میزان تنش در دوران ترک اعتیاد بکاهید. ترک اعتیاد در نوجوانان می‌‌تواند به بهبود اعتماد به نفس و عزت نفس و دوری دائمی از مواد مخدر کمک کند.

پیشگیری از بازگشت به اعتیاد بخش مهمی در روند درمان ترک اعتیاد

پیشگیری از بازگشت به اعتیاد بخش مهمی در روند درمان ترک اعتیاد

اعتیاد بیماری مزمنی است که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان بدان گرفتارشده‌اند. از برجسته‌ترین مشخصه‌های اعتیاد می‌توان به گرایش شدید به مواد و ناتوانی در کنترل مصرف مواد مخدر علی‌رغم اطلاع از عواقب منفی اشاره‌ کرد. درست است که همه کسانی که مواد مخدر  مصرف‌ می‌کنند، معتاد نمی‌شوند، اما هرکسی می‌تواند به دام اعتیاد گرفتار شود صرفنظر از این که مواد مصرفی او یک داروی تجویز شده یا یک داروی غیرقانونی باشد. اگر همچنان فرد به استفاده از مواد مخدر ادامه‌ دهد حتی اگر در روند زندگی در محل کار، مدرسه یا خانه مداخله‌کند، در این صورت می‌توان گفت که با اختلال مصرف مواد مخدر مبارزه کند. بسیاری از افراد برای اولین بار از مواد مخدر در نوجوانی استفاده‌ می‌کنند، همیشه نشان‌ داده شده‌ است که مصرف مواد مخدر در بین افراد نوجوان و در سنین بیست تا سی سالگی به بیشترین حد خود می‌رسد با این حال، اعتیاد به مواد مخدر می‌تواند در هر سنی شروع‌ شود. در حقیقت، مصرف مواد مخدر در میان افراد سنین 50 تا 60 سالگی افزایش می‌یابد.

برای اکثر مردم بهبودی از اعتیاد چیزی جز یک خط مستقیم نیست. در حقیقت، رهایی از اعتیاد یک مسیر طولانی و پیچیده، دارای فراز و نشیب‌های فراوان، موفقیت‌ها و ناامیدی‌ها و اغلب نمونه‌هایی از عقب‌نشینی یا بازگشت به اعتیاد است که در اینگونه مواقع، فرد به استفاده از مواد مورد نظر خود و یا انجام رفتارهای دردسرزا باز‌می‌گردد. بازگشت به اعتیاد یک شکست نیست، بلکه یک عادت و یک بخش بسیار ناامیدکننده از روند ترک اعتیاد است. حقیقت این است که بسیاری از معتادان یک یا چندین بار به سراغ موادمخدر بازگشته‌اند. مهمترین چیز برای درک این امر این است که رهایی از اعتیاد یک فرآیند شفابخش مادام العمر است و عود بیماری نشانه‌ای است که شما باید دوباره استراتژی خود برای ترک اعتیاد را ارزیابی و اصلاح‌ کنید. اگر فقط یکبار اعتیاد را ترک و دوباره به سراغ آن بازگشته‌اید، احتمالا تحمل این وضعیت برای شما خیلی سخت باشد و حتی ممکن‌ است خودتان را سرزنش‌ کنید، به طوری که شما باید قادر به جلوگیری از استفاده دوباره باشید. اما این کار چاره‌ساز است.

برای دریافت مشاوره و برنامه جامع ترک اعتیاد در کلینیک ما می‌توانید با ما تماس حاصل‌فرمایید.

بازگشت به اعتیاد چیست؟


اعتیاد به مواد مخدر یک بیماری عودی است زیرا بازگشت به آن در بین افرادی که می‌خواهند آن را ترک‌کنند بسیار شایع است. مصرف مداوم مواد مخدر می‌توانند سبب بروز تغییراتی در مغز شده و بر روی خودکنترلی و توانایی مقاومت فرد در برابر مصرف دوباره آن تاثیربگذارد. پیشگیری از عود اعتیاد بخش مهمی از روند ترک اعتیاد است چراکه این افراد تا سالیان سال در معرض خطر جدی بازگشت به اعتیاد قراردارند. تعریف بازگشت به مواد مخدر در حال تحول است، بنابراین تلاش برای توضیح آن پیچیده است. محققان هنوز بطور کامل پی‌نبرده‌اند که آیا بازگشت به اعتیاد یک فرآیند است و یا یک نتیجه که از دل روند ترک اعتیاد برمی‌آید. سرمنشا اصلی تعریف بازگشت به اعتیاد از یک الگوی پزشکی شکل‌می‌گیرد که به اعتیاد به‌چشم یک بیماری نگاه‌می‌کند: فرد بیمار پس از گذراندن یک دوره بهبودی دوباره به حالت بیماری باز‌می‌گردد. با تکمیل‌یافتن تعریف این مسئله، کم‌کم تبدیل به فرآیندی شد که در آن افراد را به سمت بازگشت مجدد به استفاده از مواد مخدر سوق‌می‌دهد.

دلیل بازگشت به اعتیاد پس از ترک آن چیست؟


دلیل بازگشت به اعتیاد پس از ترک آن چیست؟

مطالعات اخیر در زمینه ترک اعتیاد نشان‌می‌دهد که بیش از ۸۵ درصد افراد پس از ترک اعتیاد در همان سال دوباره به سراغ آن بازمی‌گردند. محققان برآوردکرده‌اند که بیش از دو سوم افرادی که ترک اعتیاد می‌کنند در همان هفته‌ها یا ماه‌های شروع روند درمانی ترک اعتیاد، دوباره به سراغ آن می‌روند. چرا این آمار تا این حد ناامیدکننده هستند؟ بدون یک برنامه‌ریزی درازمدت برای پیشگیری از بازگشت به اعتیاد، بیشتر افراد در ترک آن ناکام خواهند بود لذا داشتن یک برنامه محکم و قوی یکی از ارکان مهم روند ترک اعتیاد محسوب‌می‌شود. هدف برنامه‌های پیشگیری از بازگشت اعتیاد، رویارویی با بازگشت این پدیده از طریق آموزش تکنیک‌هایی جهت پیشگیری یا مدیریت بازگشت اعتیاد است. الگوهای پیشگیری از بازگشت به اعتیاد به مواد مخدر مبتنی بر این ایده است که موقعیت‌های با ریسک بالا می‌تواند یک فرد را بیشتر در معرض بازگشت دوباره قراردهد. یک وضعیت بالقوه خطر می‌تواند شامل حضور در کنار افراد، مکانها یا احساساتی باشد که منجر به رفتارهای شود که فرد در جستجوی مواد مخدر برآید. روند عود بیماری گاهی با دایره دومینو مقایسه‌می‌شود. اولین دومینویی که سقوط می‌کند ممکن‌است ناخواسته خود را در یک وضعیت با خطر بالا قراردهد، احتمالا دومین دومینو فکر می‌کند که همه چیز تحت کنترل خودش است یا حتی انکار کند که تا به حال یک مشکل واقعی داشته است. در حالی که در هر مرحله ممکن‌ است احساس ناخوشایندی به همراه داشته باشد، آنها بخشی از یک زنجیره‌‌ایی از حوادث هستند که شما را به سوی بازگشت می‌برند.

علائم هشداردهنده‌ی بازگشت به اعتیاد


تحقیقات کنونی نشان‌ می‌دهد که بازگشت به اعتیاد یک فرآیند تدریجی است که در آن فردی که اعتیاد را ترک کرده‌ است دوباره به سمت مصرف موادمخدر بازمی‌گردد. این به این معنی است که بازگشت مجدد به اعتیاد می‌تواند چندین هفته یا حتی ماه طول‌ بکشد تا فرد دوباره برای اولین باز مواد مصرف‌ کند. یک برنامه پیشگیری خوب  به افراد کمک‌ می‌کند تا علائم اولیه بازگشت را شناسایی‌ کرده و ابزارها و تکنیک‌های مقابله با آن را ایجاد‌کنند تا بتوانند بازشگت به اعتیاد را در همان مراحل اولیه متوقف‌ سازند. محققان بر این باورند که داشتن یک برنامه خوب برای پیشگیری از بازگشت به اعتیاد به میزان قابل توجهی باعث کاهش خطر مصرف مجدد مواد مخدر می‌شود. علائم هشداردهنده بازگشت به مصرف موادمخدر را می‌توان به سه دسته تقسیم‌کرد: علائم عاطفی، ذهنی و فیزیکی.

 در طول بازگشت عاطفی، افراد به‌طور آگاهانه در مورد مصرف مواد نمی‌اندیشند، اما خودشان را برای ترک اعتیاد تنظیم‌می‌کنند. در این مرحله فرد به یاد می‌آورد که بازگشت به اعتیاد چه حسی‌دارد و احتمال این که دوباره گرفتار اعتیاد شوند را انکار می‌کنند. در طول بازگشت روانی، افراد در مورد مصرف مجدد مواد مخدر می‌اندیشند و در حال جنگ با خود هستند. در این حالت، برخی از افرد می‌خواهند که دوباره به سراغ مواد بروند و برخی دیگر نیز می‌خواهند آن را ترک‌کنند. در نهایت، این مبارزه داخلی آنها را از پا در می‌آورد. بازگشت فیزیکی زمانی رخ‌می‌دهد که فرد در نهایت به مصرف موادمخدر بازگردد. بعضی از پزشکان این مرحله را به دو بخش مصرف (مصرف مواد برای اولین بار) و بازگشت (بازگشت به استفاده کنترل‌نشده) تقسیم‌می‌کنند. در هر صورت، این مرحله نهایی، سخت‌ترین کار برای رهایی از دام اعتیاد است. پیشگیری از بازگشت به اعتیاد مستلزم شناسایی علائم هشداردهنده‌ی زیر می‌باشد:

زندگی مجموعه‌ای از پستی و بلندی‌هاست. به عنوان فردی که در حال ترک معتاد هستید، نحوه مقابله شما با شرایط دشواری که پیش‌روی شماست، می‌توانید وضعیتی را به‌وجود بیاورد که شما را ادامه مبارزه و رهایی از اعتیاد کند و ممکن‌است منجر به مرحله برای بازگشت مجدد به آن شود. ممکن‌است که ظاهرا مواد، هنگامی که به طور فعالانه از الکل یا مواد دیگر استفاده می‌کردید، شما را هرچند موقت، از شر افسردگی، اضطراب و استرس نجات داده‌‌باشد. اما اکنون که دوباره از شر این دیو خلاص‌شده‌اید باید تکنیک‌های مقابله‌ای که در طی توانبخشی یادگرفته اید را تمرین‌کنید. با این حال، اگر به احساسات خود توجه‌نکنید ممکن است آنها بر شما غلبه‌کنند. به‌همین دلیل است که روزانه باید مدتی را راجع به تجارب و فکرکردن در مورد احساساتتان در مورد این تجارب بیندیشید. در خیلی از مواقع افراد نمی دانند که چه‌زمانی و چرا بعضی از چیزها آنها را عصبانی، ناامید و یا مضطرب‌ می‌کند. از همین رو، اگر خط تمیزی برای جداکردن احساسات خود بصورت منظم و روزانه وضع‌نکنید می‌توان گفت که کاملا از وجود این عواطف بی‌اطلاع می‌مانید.

۷ مهارت مقابله‌ای سالم برای پیشگیری از بازگشت اعتیاد

تنها بعد از شناخت درست از احساسات خود است که می‌توانید از تکنیک‌های سالم استفاده‌کنید. برای یادآوری مهارت‌های مقابله‌ای سالم در زیر ذکرشده‌اند:

  • صحبت‌کردن با شخصی که مورد اعتماد شماست.
  • نوشتن افکار خود
  • بیاد داشتن تصویری از تجارب اعتیاد
  • گوش‌کردن به موسیقی
  • تمرین مدیتیشن
  • دسترسی به حامی و پشتیبان برای اینکار
  • حضور در نشست‌های یک گروه حامی

نحوه مقابله هرکس در برخورد با این مسئله متفاوت است لذا اینطور نیست که برای اینکار حتما باید یکی از موارد ذکرشده در لیست بالا را انتخاب‌کنید. بخش مهم این روند چگونگی انتخاب راه مقابله با این مشکل نیست بلکه درک صحیح از زمان شروع این روند است.

وسوسه‌شدن به مصرف دوباره مواد کاملا طبیعی است اما این بدان معنا نیست که الزاما فرد به سوی اعتیاد بازمی‌گردد. در ابتدا ممکن‌است این افکار گذرا و بیرون‌کردن آنها از ذهن تاحدودی آسان باشد، اما اگر فرد بدون انجام اقدامی در مرحله بازگشت ذهنی بمدت زیادی بماند مراکز اعتیادی در ذهن فعال‌تر‌شده و میل‌ شما را بازگشت تشدیدکرده و وسوسه به مصرف دوباره کند. ممکن است خیلی زود پی‌ببرید که در حال کلنجار رفتن با خود هستید و در نشست‌ها و جلسات درمانی دیگر حضور نمی‌یابید و یا خودتان را در موقعیت‌های خطرناکی قراردهید که در آنها افراد دوروبری از مواد استفاده‌می‌کنند و یا بدتر از آن، پیشاپیش بازگشت خود را برنامه‌ریزی ذهنی می‌کنید. اما باید گفت که خبرهای خوبی در راه است. حتی در این مرحله نیز اگر شما بتوانید تشخیص‌دهید که چه اتفاقی‌ در اطراف شما می‌افتد و اقداماتی برای متوقف‌کردن بازگشت در همان مراحل انجام‌دهید، می‌توانید از بازگشت فیزیکی پیشگیری‌کنید.

نکاتی برای رهایی از بازگشت ذهنی

در حالیکه تمام مهارت‌های مقابله‌ای سالم هنوز هم مورد استفاده قرار می‌گیرند اما در این مرحله از روند بازگشت، احتمالا نیاز به یک مداخله فوری شبیه به منحرف‌کردن افکار مخرب داشته باشید. اگر افکار مصرف دوباره مواد بیش از حد ذهن شما را درگیرکردند می‌توانید از نکات زیر استفاده‌کنید:

  • پیاده روی کنید: سوزاندن مقداری انرژی و در معرض هوای تازه بودن می‌تواند به شما کمک‌کند تا کالیبراسیون را دوباره انجام‌ داده و زمان لازم برای مشاهده چشم انداز آینده مبارزه با این معضل را شما می‌دهد.
  • محیط اطراف خود را تغییر دهید: یک محیط منحصربفرد می‌تواند به ذهن شما کمک‌ کند تا ذهن شما را از وسوسه‌ها پاک‌ کند و بتوانید درباره نتایج بازگشت به اعتیاد بعد از تحمل این همه سختی بیشتر فکر‌کنید.
  • احساسات خود را بیان‌ کنید: به همین دلیل است که حامیان، گروه‌های حمایتی و اعضای خانواده، جزء مهمی از برنامه بلندمدت ترک معتاد محسوب‌ می‌شوند.

 شما تنها کسی نیستید که این افکار را تجربه‌کرده‌اید، بنابراین احساس نکنید که باید به تنهایی با این احساسات مقابله‌کنید. بازگشت روانی هرچقدر هم که سخت باشد بازهم مقابله با آن بسیار آسانتر از رویارویی با بازگشت فیزیکی شدید است. نکته حائز اهمیت این است که به یاد داشته‌ باشید که هرچند در بین افراد احتمال بازگشت فیزیکی وجود دارد اما اجتناب ناپذیر نیست.

آيا تا بحال از بازگشت به مصرف مواد رنج‌ برده‌اید؟ چگونه دوباره گرفتار مواد شده‌اید؟ آیا دوباره هم این اتفاق در شما رخ‌ می‌دهد؟ برای پیشگیری از این واقعه باید چه‌کرد؟

برای حل این مشکل، اولین کاری که باید انجام‌داد این است باید بدانید که احتمالا تجارب بازگشت روزها، هفته‌ها و یا حتی ماه‌ها قبل شروع شده‌است. همانطور که قبلا ذکرشد، بازگشت به اعتیاد یک روند تدریجی است که اغلب با یکسری از محرک‌ها از قبیل ناامیدی در روابط، طردشدن یا احساس انزوا شروع‌می‌شود. احتمالا این عوامل باعث شود که فرد برای مقابله با این احساسات دوباره روی به مصرف مواد بیاورد. همین منطق کافیست تا فرد به حالت و عادت قبلی مصرف مواد برگردد. اما بخاطر داشته‌باشید که همه‌چیز تمام نشده‌است. اعتیاد می‌تواند یک بیماری مزمن باشد و بازگشت به آن چالشی دیگر است که فرد برای رهایی از اعتیاد به مواد و الکل باید بر آن غلبه‌کند

در زمان بازگشت به اعتیاد چه اقداماتی باید انجام‌داد؟

اگر دوباره به سراغ مصرف مواد بازگشته‌اید بهتر است که از بقیه درخواست کمک‌کنید. بازگشت به اعتیاد بخشی از پروسه درمان است اما می‌تواند باعث ناامیدی در فرد شود. افکار منفی بخش بزرگی از افکار اعتیادی هستند که ممکن‌است باعث به‌وجود آمدن ذهنیت یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز شوند. دغدغه‌ی این افکار منفی در ذهن و سرزنش‌کردن خود، فرد را بیشتر به سمت بازگشت به مواد سوق‌می‌دهد. در صورت بازگشت به اعتیاد از یکی از اعضای خانواده یا دوستانتان بخواهید تا به شما کمک‌کند که به مسیر بهبودی بازگردید. برای این کار حتی می‌توانید از شخصی که در حال ترک است و حال و هوای شما را درک می‌کند بعنوان یک حامی یا دوست استفاده‌کنید. یکی دیگر از گزینه‌های پیشنهادی ما، کمک از مشاوران حرفه‌ای ترک اعتیاد است. مشاور ترک اعتیاد اغلب از درمان شناختی-رفتاری (CBT) برای کمک به تغییر الگوهای ذهنی منفی و ایجاد مهارت‌های مقابله‌ای سالم استفاده‌می‌کند. مطالعات متعدد نشان‌می‌دهد که CBT یک استراتژی موثر برای پیشگیری از بازگشت به اعتیاد به مواد مخدر است.

درمان‌ بعد از بازگشت به اعتیاد


درمان‌ بعد از بازگشت به اعتیاد

برای بعضی از افراد بهترین کارهایی که باید پس از یک بازگشت به اعتیاد انجام دهند این است که دوباره تحت درمان قرارگیرند. اگر بازگشت فرد به اعتیاد مواد منجر به مصرف غیرقابل کنترل شده‌است  در اینصورت احتمالا چاره‌ای نیست جزء اینکه وی را به کمپ ترک اعتیاد ببرید. هرچند در اول این کار سخت بنظر می‌آید اما مراکز درمان اعتیاد می‌تواند روند درمانی فرد را راحت‌تر کنند. در این مراکز می‌توانید فرد را بستری‌کرده و تحت درمان شناختی و دارویی قراردهید. اگر فرد تنها یک یا دو بار بازگشت به مواد داشته است در این صورت ‌یک برنامه بستری و یا سرپایی فشرده می‌تواند به وی در جلوگیری از وسوسه مصرف مجدد مواد کمک‌کند. خود فرد نیز می‌تواند مهارت‌های جدیدی را برای مقابله با وسوسه‌ها و علائم بازگشت عاطفی یادبگیرید. الگوی تفکر منفی که در اثر استفاده از مواد مخدر شکل‌ گرفته‌است، سعی‌ خواهد‌کرد که در مسیر بهبودی فرد مانع ایجادکند. در این حالت ممکن‌است تصورات و منطق‌های منفی مانند: “از آنجا که گرفتار این دام شده‌ام پس احتمال بازگشت کامل من به اعتیاد وجود دارد و هرگز نمی‌توانم آن را ترک کنم” یا “شیوه‌های درمانی در من تاثیری نمی‌گذارد ” به سراغ فرد بیاید. ترس فرد باعث می‌شود که تقصیر را گردن دیگران بیندازید و این فکر به سراغ شما بیاید که “تقصیر من نبود اگر … نبود ” و با خود کلنجار برویدکه” اگر بتوانم برای یک هفته جلوی مصرف خود را بگیرم پس این یعنی حالم خوب است و معتاد نشده‌ام”  اما این بهتر است بدانید که این تفکر ناشی از اعتیاد شما است. اگر تا الان به مصرف مواد بازگشته‌اید پس اکنون در حالت عاطفی و ذهنی هستید که به‌راحتی می‌تواند منجر به بازگشت‌های بیشتر شود. زمان مراجعه به درمان همین الان است.

شناسایی علت بازگشت


 بازگشت فیزیکی به اعتیاد یک رویداد نیست بلکه این فرآیند دارای آغاز، وسط و پایان است. زمانی را صرف فکرکردن به عواقب رویدادهایی که شما را به مسیر بازگشت کشانده‌است، اختصاص‌دهید. این دقیقا همان مسائلی است که شما می‌توانید بدنبال آن باشید تا از طریق یک شیوه‌ی درمانی صحیح، چرخه مصرف را قطع‌کنید. به عنوان مثال، بازگشت به اعتیاد می‌تواند نشانه‌ای از این باشد که شما در بهبودی خود بیش از حد احساس غرور می‌کنید. شاید وقت آن باشد که به طور منظم در جلسات پشتیبانی شرکت‌کنید یا با درمان فردی یا گروهی آغازکنید. شاید در این وضعیت احساسات خود را سرکوب‌کرده و از مهارت‌های مقابله‌ای سالم استفاده‌نکنید و یا شاید هم  لازم باشد که از آشنایان قدیمی که کماکان از مواد مخدر مصرف‌می‌کنند، فاصله بگیرید.

با خودتان صادق باشید


از طرف دیگر، بازگشت فرد به اعتیاد ممکن است نشان‌دهنده‌ی این باشد که فرد هرگز به مرحله پذیرش ترک اعتیاد نرسیده‌است. در اینگونه موارد لازم است که در جستجوی کمک از افراد متخصص باشید تا بتوانید راه‌حل مقابله با این عوامل را شناسایی‌کنید. کمک‌ خواستن از بقیه مشکل نیست بلکه مشکل آن است که خود را از سلامتی درازمدت محروم‌کنید.

چگونه می‌توان یک برنامه پیشگیری موثر از بازگشت به اعتیاد وضع‌ کرد؟


پس از بازگشت مجدد، زندگی بسیار سخت‌ می‌شود. یک برنامه بهبودی موثر می‌تواند به پیشگیری از بازگشت به اعتیاد در آینده کمک‌کند. این بدان معنی است که برنامه فرد باید شامل مراقبت جسمانی و عاطفی از خود باشد. این برنامه باید شامل اهداف قابل دستیابی کوچک، مانند ماندن هوشیاربودن، عادات غذایی صحیح و اختصاص وقت به خود باشد. پس از بازشگت به اعتیاد، شما باید به اصول اولیه برگردید. حتی اگر بعد از سال‌ها ترک مواد دوباره به سراغ آن بازگشتید باید بدانید که ابزار اصلی برای رهایی از آن، جایی است که باید از آنجا شروع‌کنید.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است”

عوامل موثر در فرد و خانواده که سبب ترک سریع اعتیاد به مواد می‌شود

ترک اعتیاد

در حالی که هیچ دو نفری یکسان نیستند، اغلب صفات شخصیتی فردی مرتبط با اعتیاد وجود دارد که معمولا به اشتراک گذاشته می‌شوند. اگر شما یا یکی از عزیزانتان از بیماری اعتیاد رنج می‌برید، ممکن است دانستن این علل زمینه‌ای می‌تواند مفید باشد تا به درستی با وضعیت موجود برخورد کنید. اگر اعتقاد دارید فردی که می‌شناسید مستعد درگیر شدن با یک عادت اعتیادآور است، نگاهی به برخی از ویژگی‌ها بیاندازید و به سرعت به آن‌ها رسیدگی کنید که درمان را تسهیل می‌کنند.

اعتیاد یک بیماری مزمن است، به این معنی که در طول زمان فقط بدتر می‌شود. هرچه زودتر کمک دریافت کنید، شانس موفقیت درازمدت در بازیابی بیشتر است. در “کابین چیانگ مای” ما هزاران نفر را از اعتیاد رها کرده ایم و در مقابله با اختلالات روانی همزمان و همچنین انواع مختلف مواد و اعتیاد به مواد مخدر تجربه داریم.

لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

 عوامل مهم و قابل توجه برای درمان اعتیاد به مواد مخدر


برای درمان افراد مصرف کننده مواد مخدر، لازم است به این نکته توجه شود که افرادی که دچار اعتیاد به مواد مخدر می‌شوند دارای برخی خصایص شخصیتی خاص می‌باشند که ارائه درمان‌های متناسب با محوریت این ویژگی‌ها کمک قابل توجهی به تسریع درمان و ترک اعتیاد آن‌ها می‌شود. از جمله این خصایص :

رفتار تکانشی

رفتار تکانشی

تقریبا همه افراد مبتلا به اعتیاد رفتارهای غیر معقول و تکانشی را به یک یا چند شکل نشان می‌دهند. رفتار تکانشی یکی از مهمترین ویژگی‌های شخصیتی است که در افراد مبتلا به اعتياد وجود دارد. این رفتار در زمینه‌های مختلف زندگی یک فرد واضح است و معمولا تکانشگری از سن نوجوانی قابل مشاهده است.
افرادی که از روی انگیزه آنی کاری انجام می‌دهند، باید احساس کنند که کنترل می‎شوند و مشکلی در انجام کارهای متوسط دارند. آن‌ها همه چیز را به صورت “همه یا هیچ” می‌بینند و کاری انجام نمی‌دهند مگر اینکه بتوانند تمام آن را انجام دهند. هیچ قسمت خاکستری یا بخش میانی وجود ندارد. این وضعیت اغلب “تفکر سیاه و سفید” نامیده می‌شود و احتمالا یکی از ویژگی‌های شخصیتی قطعی اعتیاد است. یک نمونه از این حالت، تصمیم گیری ناگهانی و جدی خواهد بود بدون آن که برای آن فکر شود، مثلا به صورت تصادفی تصمیم می‌گیرد در صبح روز سه شنبه خال کوبی انجام دهد یا همه موهای خود را از روی یک هوی و هوس کوتاه کند.

عدم موافقت و ناهمنوایی

ناهمنوایی

کسانی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنند، اغلب ارزش‌ها و روند اجتماعی را نادیده می‌گیرند. آن‌ها ارزش بالایی برای عدم انطباق قائلند و ترجیح می دهند خود را از جمعیت جدا کنند. این کار اغلب منجر به انزجار و بیگانگی اجتماعی می‌شود. این وضعیت یکی از ویژگی‌های شخصیتی قابل توجهی است که با اعتیاد همراه خواهد بود.
عدم موافقت با وابستگی عمومی نسبت به انحراف و ارزش نهادن به فعالیت‌هایی که تابو یا غیرقانونی هستند، مرتبط است. اکثر افرادی که تابوشکن هستند، به این که متفاوت از دیگران هستند افتخار می‌کنند، ویژگی که در نهایت منجر به مرگ می‌شود. توصیف معمول این حالت “یکتایی نهایی” می‌باشد. در حالی که خوب است یک فرد مستقل باشد و ویژگی‌های منحصر به فرد داشته باشد، منزوی کردن خود از بقیه جامعه فقط زندگی را سخت‌تر می‌کند.

عدم توانایی در مدیریت استرس

مدیریت استرس

اعتیاد اغلب به عنوان مکانیسم مقابله ای برای استرس و اضطراب و برخی بیماری‌های مشکوک روانی استفاده می‌شود. این ایده بسیار غیر معقول است، اما یکی از ویژگی‌های شخصیتی مشترک معتادان است. افرادی که قادر به مقابله با استرس به شیوه ای سالم نیستند، اغلب به رفتارهای وسوسه انگیز به عنوان راه حل روی می‌آورند. با استفاده از موارد بیرونی، می‌توانند تمرکز خود را از آشفتگی‌های داخلی که ممکن است تجربه کنند، دور نمایند. آن‌ها معتقدند که می‌توانند خود را برای بهتر شدن با دارو درمان کنند. و این روش خود درمانی ناگزیر منجر به انفجار از درون خواهد شد.
استفاده از مواد مخدر و الکل برای مقابله با استرس احساسی یا درد تنها یک راه حل موقت است – یک ” کمک موقت”. برای خارج شدن از این چرخه زیان بار، یک دوره پرهیز ضروری است. غیرممکن است که در حین مصرف، شرایط را در حالت واقع بینانه ببینیم. علاوه بر این، افرادی که از اعتیاد رنج می‌برند معمولا باید مهارت‌های مقابله ای را آموزش ببینند. اکثر افراد درگیر اعتیاد، اصلا مهارت‌های مقابله ای را نمی‌دانند و مصرف مواد تنها راه مقابله ای است که می‌دانند. در حالی که تغییر عادت‌های یک انسان دشوار است، اما غیرممکن نیست. این کار به زمان و فداکاری زیادی نیاز دارد و اغلب مستلزم کمک حرفه ای می‌باشد.

انکار

انکار

انکار یکی دیگر از ویژگی‌های شخصیتی معمول مربوط به اعتیاد است. اکثر افراد زمانی که در وضعیت منفی هستند، خودشان متوجه می‌شوند اما افراد مبتلا به اعتیاد این را قبول ندارند. این نگرش مانع از دیدن چیزی که هستند که می‌شود و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا رفتار نادرست خود را ادامه دهند و بدون درک و یا آگاهی از عواقب آن به مصرف خود ادامه دهند.
انکار بسیار واقعی است و قدرت آن فوق العاده است. این کار قدرت ذاتی مغز انسان را نشان می‌دهد. مواد مخدر و الکل یک واقعیت تغییر یافته را ایجاد می‌کنند که مقابله با آن بسیار آسان‌تر است. به همین دلیل، بسیاری از افراد مبتلا به اعتیاد با زندگی کردن به معنای واقعی زندگی مشکل دارند. زندگی در حالت انکار، فرد را از واقعیت‌های مضر زندگی و فعالیت‌های ناخوشایندی که درگیر آن هستند، جدا می‌کند، و همچنین آن‌ها از هر گونه مسئولیتی که برای کارهای خود دارند خارج می‌نماید.

صبر نداشتن

علائم اعتیاد

افرادی که در صبر کردن دچار مشکل هستند و تمایلات فوری دارند اغلب به سمت اعتیاد جذب می‌شوند. در حالت اعتیاد، افراد نیاز به لذت بردن و تحقق نیازهای خود به صورت آنی دارند و صبر لازم برای انتظار را ندارند. آن‌ها از ثانیه به ثانیه، احساس به احساس، و لحظه به لحظه زندگی می‌کنند. اکثر آن‌ها نیز با این واقعیت کنار می‌آیند که ممکن است در هر زمان جان خود را از دست بدهند.
به طور کلی، افرادی که دچار اعتیاد هستند، چیزی برای از دست دادن ندارند. اگر چیزی بخواهند، آن را درست در همان لحظه می‌خواهند. آن‌ها راه‌ها و مسیرهای طولانی را می‌روند تا هر چه را که می‌خواهند تهیه کنند. میل شدید به لذت فوری باعث می‌شود فرد خطرناک باشد. هر چيزي که آن‌ها را از رسیدن به چيزي که بعد از آن خواهند بود جدا کند، به عنوان مانع شناخته می‌شود که براي غلبه بر آن از هر گونه ابزار لازم استفاده می‌کنند، حتي اگر یک انسان باشد.

بی ثباتی

افرادی که با اعتیاد درگیر هستند، به طور عمده، دائما بالا و پایین می‌شوند. این نوسانات شدید خلقی اغلب به استفاده از مواد مخدر مربوط می‌شود، اما خود بی ثباتی یکی از ویژگی‌های شخصیتی است که باید در افراد معتاد جستجو شود. بی ثباتی را می‌توان به عنوان احساسی، فیزیکی و روانی تعیین کرد. بسیاری از افراد به مواد مخدر و الکل به عنوان وسیله ای برای یافتن یک وضعیت خنثی روی می‌اورند، اما اغلب این امر باعث تشدید بی ثباتی می‌شود.
اگر به طور مداوم از مواد استفاده می‌کنید، به سختی می‌توانید خلق و خوی خود را تثبیت کنید. تنها چیز ثابت است که ثبات وجود ندارد. اکثر افراد مبتلا به بیماری اعتیاد به بیماری‌های روانی مانند افسردگی، اضطراب یا اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) نیز مبتلا می‌شوند. این وضعیت به تشخیص دوگانه شناخته می‌شود.

دشواری در کمک خواستن

علائم اعتیاد

اکثر افرادی که از اعتياد به مواد مخدر و الکل رنج می‌برند، بسيار خودکفا هستند و اغلب به دلیل احساس گناه است. خودكفایی یکی از صفات شخصیتی است كه نادیده گرفته می‌شود. چیزی که ممکن است به عنوان میزان مناسب خودکفایی به نظر برسد، تنها یک تغییر ظاهر رفتار خود مخرب می‌تواند باشد. با وجود یک احساس غرور از خود و ضمیر خود، ناتوانی در پذیرفتن شکست یا نقص به وجود خواهد امد.
افراد دچار اعتیاد اغلب در کمک گرفتن از دیگران، حتی در کوچکترین شکل ان، مشکل دارند. عدم اعتماد یکی دیگر از ویژگی‌های ذاتی است که با اعتیاد همراه خواهد بود. بنابراین، آن‌ها نه تنها در درخواست کمک مشکل دارند، بلکه به بسیاری از افراد اعتماد ندارند. بنابراین، ترکیب این دو، کمک گرفتن از دیگران را تقریبا غیر ممکن می‌کند.
در برخی از برنامه‌های درمانی، درخواست کمک بخشی از برنامه درمان است. کمک گرفتن می‌تواند بین زندگی و مرگ تفاوت ایجاد کند. اجازه ندهید اعتیاد شما به هنگام نیاز به درخواست کمک شما را از این کار منع کند . راهنمایی همیشه برای کسانی که تمایل دارند در دسترس است.
ویژگی‌های شخصیتی متفاوتی وجود دارد که می‌تواند گرایش به رفتار اعتیاد آور را نشان دهد. در حالی که این ویژگی‌ها به خودی خود و به طور خودکار به این معنی نیست که شما معتاد هستید، اما می‌توانند نشان دهنده یک مشکل باشند.

آیا اعتیاد می‌تواند با موفقیت درمان شود?


بله اعتیاد یک بیماری قابل درمان است. تحقیقات در علم اعتیاد و درمان اختلالات مصرف مواد منجر به ایجاد مداخلات مبتنی بر شواهد شده است که به مردم کمک می‌کند تا سوء مصرف مواد مخدر را متوقف کنند و زندگی موثر خود را ادامه دهند.

آیا اعتیاد می‌تواند معالجه شود?


نه همیشه – اما مانند سایر بیماری‌های مزمن، اعتیاد نیز می‌تواند با موفقیت مدیریت شود. درمان افراد را قادر می‌سازد تا اثرات قوی و مخرب اعتیاد بر مغز و رفتار خود را خنثی کنند و کنترل زندگی خود را به دست آورند.

آیا بازگشت به مصرف مواد به معنی شکست درمان است?


خیر. ماهیت مزمن این بیماری به این معنی است که بازگشت به سوء مصرف مواد در برخی موارد نه تنها امکان پذیر است، بلکه محتمل است. میزان بازگشت (یعنی دفعات بروز نشانه‌ها) برای افراد مبتلا به اعتیاد و سایر اختلالات مشابه مصرف مواد شبیه به میزان عود بیماری‌های مزمن دیگر مانند دیابت، فشار خون بالا و آسم می‌باشد که هم مولفه‌های فیزیولوژیکی و هم رفتاری دارند. درمان بیماری‌های مزمن شامل تغییر رفتارهای عمیق است و بازگشت به معنی شکست درمان نیست. برای فردی که از اعتیاد بهبود یافته است، بازگشت به مصرف مواد نشان می‌دهد که درمان باید دوباره انجام شود یا تنظیم شود و یا درمان دیگری باید امتحان گردد

اصول درمان موثر اختلال مصرف مواد چیست?


تحقیقات نشان می‌دهد که ترکیب درمان‌های داروهایی (در صورت وجود) با درمان رفتاری بهترین راه برای اطمینان از موفقیت در اکثر بیماران است. رویکردهای درمانی باید با توجه به الگوهای مصرف هر یک از بیماران و مشکلات فیزیکی، روانی و اجتماعی مرتبط با مواد مخدر طراحی شوند.

داروها چگونه به درمان اعتیاد کمک می‌کنند?


انواع مختلف داروها ممکن است در مراحل مختلف درمان مفید باشند تا به بیمار کمک کند که سوء مصرف مواد را متوقف کند، و درمان ادامه یابد و از عود جلوگیری گردد.

درمان ترک. هنگامی که بیماران برای اولین بار مصرف مواد مخدر را متوقف می‌کنند، می‌توانند علائم مختلف جسمی و عاطفی مانند افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات خلقی و همچنین بی قرارگی یا بی خوابی را تجربه کنند. بعضی از داروهای درمانی برای کاهش این علائم طراحی شده اند که باعث می‌شود قطع مصرف مواد مخدر آسان تر شود.

  •  ماندن در مسیر درمان. بعضی از داروهای درمانی برای کمک به مغز برای تطبیق تدریجی با عدم وجود مواد مخدر مورد استفاده قرار می‌گیرند. این داروها به آرامی میل به مواد را متوقف می‌کنند و تأثیر آرام بخش روی سیستم بدن دارند. این داروها می‌توانند به بیماران کمک کنند تا روی مشاوره و سایر درمان‌های روانی مرتبط با مصرف مواد تمرکز کنند.
  • پیشگیری از عود. علم به ما آموخته است که استرس، نشانه‌های مرتبط با تجربه دارو (مانند افراد، مکان‌ها، چیزها و حالت‌ها)، و قرار گرفتن در معرض مواد مخدر شایع ترین عوامل بازگشت است. داروها برای تداخل با این عوامل برای کمک به بیماران در ادامه مسیر بهبودی تولید شده اند.

داروهایی که برای درمان اعتیاد به مواد استفاده می‌شوند


اعتیاد به تنباکو

  •  درمان‌های جایگزین نیکوتین (به صورت پچ ، استشاقی و آدامس وجود دارند)
  •  بوپروپیون
  • وارنیکلین

اعتیاد به مخدرها

  • متادون
  • بوپرنورفین
  • نالترکسون

اعیتاد به الکل و مواد

  • نالتروکسن
  • دیسولفیرام
  • آکامپروزات

درمان‌های رفتاری چگونه اعتیاد به مواد مخدر را درمان می‌کنند?


درمان‌های رفتاری به شرکت افراد در درمان اختلال مصرف مواد کمک می‌کنند و نگرش‌ها و رفتارهای مربوط به مصرف مواد را در ان‌ها تغییر می‌دهند و مهارت‌های زندگی را برای مقابله با شرایط استرس زا و نشانه‌های زیست محیطی در ان‌ها تقویت می‌کنند چرا که این شرایط ممکن است باعث تمایل شدید به مواد مخدر شده و چرخه مصرف اجباری را ترغیب کند. درمان‌های رفتاری همچنین می‌توانند اثربخشی داروها را افزایش دهند و به افراد کمک کنند تا به مدت طولانی تری در مسیر درمان باقی بمانند.

بهترین برنامه‌های درمانی چگونه به بهبودی از اثرات فراگیر اعتیاد کمک می‌کنند?


به دست آوردن توانایی برای متوقف کردن سوء مصرف مواد مخدر تنها بخشی از روند بهبودی طولانی و پیچیده است. هنگامی که افراد وارد مسیر درمان اختلال مصرف مواد می‌شوند، اعتیاد اغلب روی زندگی آن‌ها سایه انداخته است. اجبار برای دریافت مواد مخدر، مصرف مواد مخدر و تجربه اثرات مواد مخدر هر لحظه بیداری آن‌ها را تحت سلطه قرار داده است، و سوء مصرف مواد جای همه کارهایی که از آن لذت می‌برده اند را می‌گیرد. این رفتار باعث ایجاد اختلال در نحوه عملکرد آن‌ها در زندگی خانوادگی، در محل کار و در جامعه می‌شود و به احتمال بیشتری ان‌ها را در معرض دیگر بیماری‌های جدی قرار می‌دهد. از آن جا که اعتیاد می‌تواند بر بسیاری از جنبه‌های زندگی یک فرد تأثیر بگذارد، درمان باید کلیه نیازهای فرد را با موفقیت برطرف کند. به همین دلیل است که بهترین برنامه‌ها شامل گنجاندن انواع خدمات توانبخشی در برنامه‌های درمان جامع می‌باشند. مشاوران درمانی ممکن است از یک فهرست خدمات برای پاسخگویی به نیازهای خاص پزشکی، روانی، اجتماعی، حرفه ای و قانونی بیماران خود جهت بهبودی سریع تر ان‌ها از اعتیاد استفاده کنند.

  • درمان رفتاری شناختی به دنبال کمک به بیماران برای تشخیص، اجتناب و مقابله با شرایطی است که بیشتر احتمال دارد به مواد مخدر روی آورند.
  • مدیریت احتمال وقوع از تقویت مثبت مانند ارائه پاداش یا امتیازاتی به شرط عدم استفاده از مواد مخدر استفاده می‌کند، تا در جلسات مشاوره حضور و شرکت پیدا کنند، یا داروهای تجویزی را به صورت گفته شده مصرف نمایند.
  • درمان تقویت انگیزشی از استراتژی‌هایی برای تحریک تغییر رفتار رفتاری سریع و با انگیزه داخلی برای جلوگیری از مصرف مواد مخدر و تسهیل ورود درمان استفاده می‌کند.
  • خانواده درمانی (مخصوصا برای جوانان) مشکلات مربوط به مواد مخدر فرد را در زمینه تعاملات خانوادگی و پویایی پیگیری می‌کند که ممکن است به مصرف مواد مخدر و سایر رفتارهای پرخطر مربوط باشد

طرز برخورد با فرزند معتاد: راهکار رفتاری برای درمان و ترک اعتیاد

طرز برخورد با فرزند معتاد راهکار رفتاری برای درمان و ترک اعتیاد

اعضای خانواده‌ باید از یکدیگر حمایت و محافظت کنند. عضویت در یک خانواده به معنی رویارویی با جهان با تمام قدرت و حمایت از همسالان است. رویارویی با فراز و نشیب‌های زندگی زمانی آسان‌تر است که تمام اعضای خانواده بار زندگی را بر دوش کشیده و با یکدیگرموفقیت‌های کسب شده را جشن بگیرند. زمانی که یکی از فرزندان خانواده معتاد شود، تمام این عشق‌ها و حمایت‌ها تغییر خواهد کرد. این تغییرات را گاهی رفتارهای حمایت‌گرانه می‌نامند که برای نگه‌داشتن اعتیاد در وضعیت موجود و درمان آن به کار می‌روند.

خانواده‌ها باید به یاد داشته باشند که برخی از افراد معتاد  فورا درمان را نمی‌پذیرند. این یک عمل گستاخانه برای آنها است و گاهی افراد معتاد باید در مورد آن فکر کرده و آن را بسنجند تا بتوانند اقدام برای درمان را قبول کنند. خانواده‌هایی که به روند تغییر احترام گذاشته و امید خود را از دست ندهند، به مرور زمان شاهد میانه روی و اعتدال فرد خواهند بود.

کلینیک ترک اعتیاد با بهره مندی از کادری متخصص و مجرب آماده ارائه مشاوره و کمک به شما در زمینه مشکلات اعتیادی فرزندتان می‌باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

راهکارهای برخورد با فرزند معتاد


مرحله اول: پذیرش

قبول کنید که شما نمی‌توانید رفتارهای کودک خود را محدود و معین کنید. اگر می‌توانستید قبلا این کار را کرده بودید. شما در این مورد قدرتی ندارید.

رفتارهای حمایت‌گرانه چیست؟

رفتارهای حمایت‌گرانه چیست؟

تمام اعضای خانواده باید به دیگر اعضا کمک کنند، اما طبق برنامه‌ی “خانواده‌ها علیه اعتیاد”، برای انجام رفتارهای حمایت‌گرانه به کمک بیشتری نیاز است. خانواده‌هایی که رفتارهای حمایت‌گرانه را انجام می‌دهند در حقیقت مسئولیت فعالیت‌هایی که فرد معتاد باید بتواند به تنهایی انجام دهد را بر عهده می‌گیرند یا فعالیت‌های دیگری را جایگزین فعالیت‌های قبلی می‌کنند.
انجام رفتارهای حمایت‌گرانه یک عادت است، و مانند تمام عادات بد، باید از بین برود. در اینجا راهکارهایی که خانواده‌ها برای قطع چرخه‌ی حمایت‌گری می‌توانند استفاده کنند آمده است.

حمایت هم‌سالان

گرو‌ه‌های هم‌سالان حمایت‌گر، مانند گروه الانون می‌تواند باعث تماس اعضای خانواده با دیگر افرادی که آگاهی بسیاری از اعتیاد دارند شده و اطلاعاتی که در این جلسات رد و بدل می‌شود باعث ایجاد تغییراتی می‌شود. در حقیقت برخی از افرادی که برای اولین بار در این جلسات شرکت می‌کنند، پس از چند جلسه شرکت در جلسات، اهمیت و جدی بودن اعتیاد را درک خواهند کرد. به عبارت دیگر، افرادی که در این جلسات شرکت می‌کنند اطلاع زیادی از چالش‌هایی که خانواده معتادان با آنها روبرو هستند ندارند، اما اگر به حضور در جلسات ادامه دهند، اطلاعاتی در این مورد کسب خواهند کرد.

بعضی از خانواده ها صرفا برای گوش دادن به جلسات می‌روند. آنها در جلسات حضور پیدا می‌کنند که بفهمند خانواده‌های دیگر نیز با این مسئله روبرو هستند و یاد بگیرند که چگونه این خانواده‌ها بر موفقیت تمرکز می‌کنند. برخی دیگر از خانواده‌ها برای برقراری ارتباط با دیگران به این جلسات می‌روند. آنها به دنبال یافتن هم‌سالانی هستند که بر چالش‌های اعتیاد غلبه کرده‌‌اند و می‌خواهند از مشاوره‌های هم‌سالان در مورد راهکارهایی که واقعا مفید هستند بهره‌مند شوند. هر روشی می‌تواند مفید باشد. نکته‌ی اصلی شروع درمان است.

صحبت آزادانه درباره تغییر

پس از حضور در جلسات الانون، خانواده‌ها درک عمیقی از عادات و رفتارهایی که می‌خواهند تغییر دهند، پیدا خواهند کرد. بهترین راه برای ایجاد تغییر، صحبت صادقانه درباره برنامه مورد نظر با شخص معتاد است. مشارکت کودکان و نوجوانان غیر معتاد، به جمع آوری نکات زیر برای صحبت با فرد معتاد کمک کرد:

  • زمانی که فرد آرام است را برای صحبت کردن انتخاب کنید.
  • بر این واقعیت تأکید کنید که تغییرات از روی عشق است، نه از روی تمایل به انتقام یا مجازات.
  • از سوالات واضح در مورد اعتیاد استفاده کنید تا شخص متوجه شود که سوء مصرف مواد ممکن است ریشه مسائل خانوادگی باشد.
  • محدودیت‌ها را به روشنی مشخص کرده و آنها را اعمال کنید.
  • مثبت باشید و در برابر تمایل به مبارزه یا حمله مقاومت کنید.

این گفتگو ممکن است مختصر باشد، اما باید به رفتارهای خاصی که خانواده می‌خواهد آنها را تغییر دهد اشاره کرده و دلیل نیاز به تغییر این رفتارها رامشخص کند.

کار گروهی

پس از شروع مکالمه، خانواده‌ها باید صحبت دو نفره با فرد معتاد را کاهش دهند. در اینجا نکته‌ای وجود دارد. هدف از کاهش صحبت‌های دونفره، کمک به کاهش فشار بر فرد معتاد است. اگر خانواده صحبت‌های دونفره نداشته با‍شد، موضع‌گیری‌های زیرکانه نیز کمتر رخ خواهد داد. ممکن است یکی از اعضای خانواده مایل باشد که تحت تأثیر زیرکی فرد معتاد قرار بگیرد، اما فردی دیگر بخواهد با رعایت برنامه جدید به کل خانواده کمک کند.

عذرخواهی نکنید و رفتار فرد را پنهان نکنید

بعضی از بدترین چیزهایی که در طول اعتیاد اتفاق می‌افتند زمانی رخ می‌دهند که فرد کاملا مست بوده و اغلب در اثر مصرف مواد مخدر، حافظه خود را به کلی از دست داده است. پس از یک یا دو بار مصرف الکل، تغییرات قابل توجهی درحافظه فرد ایجاد می‌شود. هر چه مصرف الکل بیشتر شود، فراموشی نیز بیشتر می‌گردد. بعضی از مواد مخدر نیز به همین شیوه اثر می‌کنند.

هدف خانواده این است که فرد معتاد، عواقب اعتیاد را ببیند، به این معنی که خانواده نمی‌تواند نقش یک خدمه را داشته و رفتارهای نابهنجار فرد معتاد را پنهان کند. اگر کسی از خانه بیرون رفته و در حیاط خواب برود، آن شخص در حیاط باقی می‌ماند. اگر صدای فرد در یک مهمانی بلند شود، خانواده نمی‌تواند روابط اجتماعی او را بهبود بخشد. این شخص مجبور است به تنهایی با تمام این عواقب مقابله کند.

همچنین خانواده‌ها باید در برابر تمایل به حفظ شهرت فرد در محل کار مقاومت کنند. گزارش شده است که افراد معتاد، در مقایسه با افرادی که معتاد نیستند، بیشتر کارشان را از دست می‌دهند. ممکن است خانواده‌ها با محل کار فرد معتاد تماس گرفته و بگویند او به دلیل بیماری نمی‌تواند سر کار برود و با این روش بخواهند مانع اخراج او شوند یا ممکن است از فرد معتاد بخواهند که به طور کامل کار را متوقف کند تا احتمال خجالت زده شدن او در محل کار کمتر شود. تمام این اقدامات باید متوقف شود.

برای افراد معتاد مواد نخرید و مواد یا الکل به آنها تعارف نکنید

افراد مبتلا به اعتیاد اغلب مصرف مواد مخدر را مخصوص جشن‌ها می‌دانند. سخنانی همچون “می‌توان کمی مواد به آنها داد”، یا “آنها تمام هفته را مواد مصرف نکرده‌اند و اجازه دارند در تعطیلات آخر هفته کمی مصرف کنند” بسیار فریبنده هستند. اگر خانواده‌ها فریبِ این سخنان را بخورند، به خرید مواد مخدر یا الکل تشویق شده یا  ممکن است در کنار افرادی که دارای اعتياد هستند، جشن بگیرند و امیدوار  باشند که استفاده محدود از مواد مخدر را به آنها آموزش می‌دهند.

اعتیاد نوعی اختلال مغزی است و در اغلب موارد افراد معتاد، به ندرت قادر به رعایت اعتدال در استفاده از مواد مخدر می‌باشند. هنگامی که معتادان به مواد مخدر دسترسی دارند، تمام آن را مصرف می‌کنند. این اتفاق خوبی نیست بلکه نوعی بیماری است. توقف چرخه حمایت‌گری به معنی احترام به بیماری بودن اعتیاد و اجتناب از شرکت در آن است.

اجازه دهید مأموران اجرای قانون کار خود را انجام دهند

اجازه دهید مأموران اجرای قانون کار خود را انجام دهند

اکثر رفتارهای افراد معتاد غیر قانونی است که برخی از آنها عبارتند از:

  • دزدیدن پول
  • دزدیدن مواد مخدر
  • خرید داروهای غیر قانونی
  • رانندگی در هنگام مستی

گاهی اوقات معتادان رفتارهای بدتری همچون جنایات افتضاح نیز انجام می‌دهند و ممکن است خانواده‌ها پول، توان قانونی یا هر دو را برای کمک به عزیزان خود برای فرار از عواقب این اعتیاد داشته باشند. اما در نهایت، این کار هوشمندانه نیست.
اغلب نتیجه نهایی اعتیاد، مداخله قانون است. هیچ کس نمی‌خواهد به زندان برود و سابقه جنایی داشته باشد، اما قوانین نیروی انتظامی قابل تغییر نیستند. عواقب ناشی از دخالت نیروی انتظامی شدید هستند. خانواده‌هایی که خیلی زود در کار ماموران مداخله می کنند، بسیاری از پیامدهای واقعی اعتیاد که طرز تفکر فرد راتغییر داده و باعث می‌شوند فرد درخواست کمک کند را از بین می‌برند. خانواده‌هایی که در این فرایند دخالت نمی‌کنند، می‌توانند به فردی که دوستش دارند کمک کنند.

بازنگری روابط مالی

اعتیاد عملی فوق العاده پر هزینه است اما با این حال یک بدهی در حد متوسط ​​برای فرد ایجاد می‌کند. اما افرادی با اعتیاد به قمار وجود دارند که بدهی‌های بیشتری دارند.
اعتیاد توانایی فرد برای تهیه‌ی این هزینه‌ها را از بین می‌برد. افراد ممکن است به طور کامل شغلشان را از دست بدهند یا کارهایی را انجام دهند که مانع ارتقاء شغلی‌شان شود. آنها ممکن است قادر به یافتن شغل بهتر نبوده و فرصت‌های سرمایه‌گذاری را نیز از دست بدهند.

ممکن است خانواده‌ها با افتتاح حساب‌های مشترک، این مشکل مالی را رفع کنند. این کار باعث می‌شود فرد معتاد به منابع مالی اعضای سالم خانواده دسترسی داشته و تمام این پول را برای تهیه مواد مخدر پرداخت کند. اعضای خانواده نیز ممکن است درخواست وام‌های موقت کرده یا هدایای عجیب و غریبی به معتاد بدهند و او نیز برای تامین پول خرید مواد، آن هدایا را بفروشد.
محدودیت‌ها ممکن است به معنی باز کردن حساب‌های مالی شخصی باشد. این کارممکن است همراه با راهکارهایی برای زندگی مجزا باشد، یا تنها یک وعده کلامی باشد که به فرد معتاد بگوید پول بیشتری به دست نمی‌آید. هر چه که باشد، مهم است که آن را بپذیریم. هنگامی که اعتیاد تبدیل به یک کار پرهزینه شده و تامین منابع مالی مورد نیاز برای تهیه مواد سخت باشد، در نهایت فرد معتاد در جستجوی کمک از دیگران بر خواهد آمد. این ممکن است گامی باشد که خانواده مایل به پرداخت هزینه برای آن هستند.

کار با یک مشاور

زندگی با یک مصرف کننده‌ی مواد مخدر بسیار پر استرس است، و خانواده‌ها معمولا دچار مشکلاتی از قبیل موارد زیر می‌شوند:

  • کمر درد
  • مشکلات گوارشی
  • سر درد
  • وحشت یا اضطراب
  • افسردگی

در کنار تمام ناراحتی‌ها  و استرس‌ها، اعضای خانواده ممکن است هنوز معتقد باشند که می توانند رفتار خود را تغییر دهند و اعتیاد شخص را از بین ببرند.  آنها ممکن است روزهای قبل از اعتیاد را به یاد آورند و متقاعد شوند که با تغییر رفتار و عملکرد صحیح، روزهای خوب به زودی دوباره برمی‌گردند.

تغییر این الگوهای فکری دشوار است و یک مشاور باید به فرد کمک کند.  جلسات مشاوره فردی می‌تواند به افراد کمک کند تا روی افکار و احساسات شخصی خود در مورد اعتیاد کار کنند، و وقتی کار سخت می‌شود مشاوران افراد را راهنمایی و به آنان کمک می‌کنند.

تاکید بر درمان اعتیاد

با تعیین محدودیت‌هایی توسط خانواده‌ها و محسوس شدن پیامدهای اعتیاد برای فرد معتاد، او واقعا به درمان خود و اینکه هوشیاری در این زمینه تا چه حد می‌تواند به او کمک کند فکر می‌کند. با این حال، این فرد احتمالا بدون کمک تیم درمان بهبود نخواهد یافت. اعتیاد یک بیماری مغزی است که با یک مشاوره و صحبت ساده نمی‌توان به راحتی آن را ترک کرد. اعتیاد در اثر تغییرات مواد شیمیایی و جریان الکتریکی مغز ایجاد می‌شود و برای اصلاح آن درمان عمیق نیاز است.
به همین دلیل است که خانواده‌ها باید وعده درمان را همچنان ادامه داده و رفتارهای حمایت‌گرانه قبلی را تغییر دهند. آنها باید به شخص معتاد یادآوری کنند که درمان موثر خواهد بود و این درمان می‌تواند باعث شود کل خانواده احساس بهتری پیدا کنند. آنها باید بروشور امکانات درمانی را داشته باشند تا فرد معتاد بتواند در اوقات فراغت خود آنها را مطالعه کند.

آیا والدین می‌توانند از معتاد شدن کودکان جلوگیری کنند؟


آیا والدین می‌توانند از معتاد شدن کودکان جلوگیری کنند؟

هیچ پدر و مادری کودک خود را برای معتاد شدن بزرگ نمی‌کند.

درک محدودیت‌های فرزند پروری

این نکته درست است که برخی افراد الکل مصرف می کنند که مست شوند. همچنین افرادی هستند که عمدا از داروهای تجویزی استفاده و سوء استفاده می‌کنند تا احساس خوبی پیدا کنند. با این حال– این جمله را در نظر بگیرید: افراد زیادی هستند که از قرص‌های تجویزی استفاده می‌کنند تا واقعا درد ناشی از یک آسیب، کمر درد مزمن، اضطراب یا بیماری را کاهش دهند. بسیاری از افراد مصرف قرص‌های تجویزی را شروع می‌کنند، و سپس احساس می‌کنند برای خارج شدن از رختخواب نیاز به قرص اضافی دارند و بعد از ظهر نیز به قرص دیگری نیاز دارند تا بتوانند روز خود را بگذرانند.

معمولا اعتیاد فقط به این دلیل که کسی می‌خواهد سوزن را در بازوی خود فرو کند و تمام زندگی خود را صرف مصرف یک ماده کند به وجود نمی‌آید. هیچ کس قصد ندارد خانواده، شغل، سلامتی و یا شادی خود را فقط برای مصرف یک قرص یا نوشیدنی از دست بدهد. اعتیاد چیزی است که کنترل زندگی افراد بی گناه را به دست می‌گیرد.
واقعیت این است که اعتیاد با عدم توجه، نداشتن الکل در منزل، و حضور در جلسات اولیاء و مربیان از بین نمی‌رود. حتی با رعایت تمام این موارد ، اگر فرزندتان دارای بیماری اعتیاد باشد ممکن است روزی بزرگ شده و رابطه اعتیادآور با الکل و یا دیگر مواد مخدر پیدا کند.
اعتیاد یک بیماری است. با این که گاهی اوقات قرارگیری در محیط تزریق مواد مخدر یا الکل می‌تواند نقش مهمی در اعتیاد داشته باشد، اما در برخی موارد اعتیاد بدون هیچ هشداری به وجود می‌آید.

والدین باید بدانند این که آنها تا چه اندازه “خوب” باشند، یا تا چه حد احساس کنند والدین “بدی” هستند هیچ اهمیتی ندارد زیرا اعتیاد، اشتباه والدین نیست.

کنترل زندگی خود را در دست بگیرید

با توجه به موارد ذکر شده، به نظر می‌رسد که والدین برای حفظ کودک خود از خطر اعتياد هیچ کاری نمی‌توانند انجام دهند. اما این طور نیست. ما اغلب از والدینی که خود از اعتیاد رنج می‌برند می‌شنویم که نگرانند فرزندانشان نیز مانند خودشان روزی به اعتیاد مبتلا شوند. اگر از اعتیاد رنج می‌برید، بهترین راه برای کمک به فرزندتان این است که مثالی در مورد سلامتی و هوشیاری خود برای فرزندتان بزنید. دریافت کمک برای ترک اعتیاد این پیام را منتقل می‌کند که درخواست کمک، رفتن به مراکز توان‌بخشی و تلاش برای بهبود قابل ستایش است. همچنین نشان می‌دهد که بهبودی امری دست یافتنی است و زندگی بهتری وجود خواهد داشت.

خود را دوست داشته باشید

چرا ما درباره این موضوع صحبت می‌کنیم در حالی که این مقاله در مورد فرزند شما است؟ زیرا شیوه رفتار شما با خودتان به فرزندانتان آموزش می‌دهد که چگونه با خودشان رفتار کنند. اگر شما در زندگی مثبت بوده و واقعا خود را با تمام خوبی‌ها و بدی‌هایتان دوست داشته باشید، این ویژگی بر اطرافیان شما- به ویژه فرزندانتان- نیز تاثیر می‌گذارد. علاوه بر این، انجام این کار شما را به یک نمونه‌ی موثر که برای مقابله با مشکلات یا ناامنی‌های زندگی نیازی به مواد مخدر یا الکل ندارد، تبدیل می‌کند.

کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.

بررسی روش ترک اعتیاد به شیوه سنتی (با کاهش تدریجی مصرف مواد مخدر)

ایجاد وابستگی فیزیکی می‌تواند با استفاده و سوء استفاده از داروهای مختلف و الکل، به وجود بیاید. وابستگی فیزیکی همیشه با سوء مصرف و اعتیاد مرتبط نیست و ممکن است در افرادی مشاهده شود که تعدادی از داروهای مختلف، مانند داروهای مسکن مخدر (مثلاً داروهای افیون‌دار مانند ویکودین، نورکو، اکسی کوتین و غیره)، بنزودیازپین‌ها (مثلاً زاناکس، والیوم، کلونوپین و غیره)،داروهای ضد افسردگی (مثلاً پاکسیل، پروزاک و غیره)، باربیتوارت‌ها (مثلاً فنوباربیتال، سکونال و غیره)، محصولات شاهدانه و تعدادی از داروهای دیگر را به دلایل پزشکی مصرف می‌کنند. به علاوه، سوء مصرف هر گونه دارو یا الکل می‌تواند با ایجاد وابستگی فیزیکی همراه باشد.

وابستگی فیزیکی هم شامل علائم تحمل (احتیاج به مقدار داروی بیشتر برای رسیدن به تأثیراتی که قبلاً به دوزهای پایین‌تر به دست می‌آمده اند) و هم علائم ترک اعتیاد (واکنشی در بدن که در زمان ترک ناگهانی دارو یا کاهش چشم‌گیر دوز آن، به مسائل منفی فیزیکی و احساسی می‌انجامد) می‌باشد. فرایند استاندارد برای مقابله با علائم ترک تعدادی از این مواد، استفاده از استراتژی کاهش تدریجی می‌باشد.

به علاوه‌ی استفاده از متدهای کاهش تدریجی برای کمک مستقیم به علائم ترک داروهای خاص، جایگزینی داروهایی مانند متادون، سوبکسون یا بنزودیازپین‌ها ممکن است به منظور کمک به فرایند ترک، به جای داروی اصلی مورد استفاده، به کار رود. داروهای جایگزین مشتقات تریاک مانند متادون و سوبکسون، معمولاً برای داروهای مخدر استفاده شده و بنزودیازپین‌ها برای تعدادی از داروهای مختلف مانند دیگر بنزودیازپین‌ها، الکل و در برخی موارد داروهای تحریک کننده، مورد استفاده قرار می‌گیرد.

افراد معمولاً یک وابستگی فیزیکی به مواد را پیش از اعتیاد به آن، تجربه می‌کنند. این گفته به این معناست که بدن، به زندگی با وجود ماده در سیستم خود، تطبیق پیدا کرده و توقف ناگهانی آن ماده، می‌تواند به واکنش دردناک فیزیکی بیانجامد، چرا که سیستم‌های ارگان عمده‌ی بدن تلاش می‌کنند تا با زندگی بدون آن ماده، دوباره منطبق شوند. داروهایی که توقف یکباره‌ی آنها خطرناک است شامل موارد زیر می‌باشند:

  • مواد افیون‌دار
  • باربیتورات‌ها
  • بنزودیازپین‌ها
  • متامفتامین

حتی کسانی که داروهای مخدر، باربیتورات‌ها یا بنزودیازپین‌ها را بر اساس دستور مصرف می‌کنند، ممکن است به آنها وابسته شوند، با این حال، این افراد از پزشک خود راهنمایی‌هایی را دریافت می‌کنند که به آنها کمک می‌کند تا این داروها را به آهستگی کاهش دهند. به علاوه، پزشکان معمولاً سعی می‌کنند که برای مینیموم کردن ریسک ایجاد وابستگی، داروهای بسیار اعتیادآور را برای دوره‌های کوتاهی از زمان تجویز کنند.

ترک اعتیاد روندی بلند مدت و نیازمند نظارت و همیاری اطرافیان است. برای انتخاب بهترین روش درمانی ترک اعتیاد در کلینیک تخصصی

ماتحت نظر دکتر میتوانید با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

ترک تدریجی چیست؟


ترک تدریجی شامل از بین بردن تدریجی دارو یا ماده‌ی فرد به منظور مینیموم کردن یا کاهش سندورم علائم ترک می‌باشد. در این روش، در فواصل مشخص، به فرد دوزهای کاهش‌یافته‌ای از دارو، داده می‌شود.

یک استراتژی ترک تدریجی، به سیستم بدنی افراد، زمانی را برای تطبیق با کاهش آهسته‌ی دوز دارو/ مواد مخدر، می‌دهد. در برخی از موارد، مانند علائم ترک الکل، به افراد مواد مختلفی داده می‌شود. برای مثال، برای علائم ترک الکل، به افراد بنزودیازپین داده می‌شود. بنابراین، استراتژی ترک تدریجی، برای مینیموم کردن علائم ترک، کاهش خطرات بالقوه و کمک به فرد برای تطبیق آهسته، در زمان تلاش برای تکمیل قطع مواد می‌باشد.

متدهای ترک تدریجی چطور کار می‌کنند؟


رویکردهای مختلفی برای ترک وجود دارند و برخی از آنها نسبت به دیگر متدها، شدیدتر می‌باشند. به عنوان یک قانون کلی، یک رویکرد آهسته‌تر، علائم ترک را مینیموم کرده و به پزشک اجازه می‌دهد تا قادر باشد دارو را در صورت وجود عوارض جانبی، سریعاً تنظیم کند.

طول مدت فرایند ترک تدریجی به پاسخ‌های فرد به کاهش‌های متناوب دارو و توانایی افراد در تحمل کاهش‌های متناوب آینده، بستگی دارد. زمانی که کاهش‌های دوز مکرر یا کاهش‌های دوز بزرگتر به فرد داده می‌شود، بسیاری از افراد، به صورت بالقوه واکنش‌های مربوط به ترک شدیدتری را تجربه می‌کنند.

یک رویکرد صحیح این است که دوز مصرفی تنها به اندازه‌ای که از واکنش‌های مربوط به ترک چشم‌گیر جلوگیری شود، کاهش یابد.

فرایندهای ترک تدریجی متفاوت اند، و به داروی خاصی که مصرف می‌شود، خود فرد و پزشک او بستگی دارند.

راهنمایی‌هایی بر نحوه‌ی عملکرد ترک تدریجی

یک راهنمایی کلی بر نحوه‌ی کارکرد فرایند ترک تدریجی به صورت زیر می‌باشد:

  • نخست، پزشک فقط مقداری از دارو را به فرد می‌دهد که مطمئن است دارای هیچ علامت چشم‌گیری از ترک مواد نمی‌باشد. دوزهای شروع برای داروهای مختلف با هم متفاوت است. پزشک، دوز ابتدایی داروی مورد استفاده را تعیین کرده، میزان بهبودی بیمار را مشاهده کرده و در صورتی که فرد علائم ترک چشم‌گیری را تجربه کرد، دوز را تنظیم می‌کند. زمانی که دوز شروع مستقر شد، فرایند ترک تدریجی، به آهستگی می‌تواند اعمال شود.
  • کاهش دوز ابتدایی، معمولاً در حدود 10 درصد از دوز شروع دارو می‌باشد. مجدداً بر اساس واکنش فرد، این دوز می‌تواند با توجه به علائم ترک، تنظیم گردد. معمولاً کاهش دوز ابتدایی، در حدود یک یا دو هفته پس از آغاز برنامه اتفاق می‌افتد اما دوباره، پروتکل‌های متفاوتی برای برنامه‌های مدیریت ترک مختلف وجود داشته و فرایند می‌تواند بر اساس واکنش‌های مختلف افراد، تنظیم گردد.
  • کاهش‌های دوز مواد معمولاً با فاصله‌ی یک تا دو هفته‌ای انجام می‌گیرند. مجدداً به عنوان یک راهنمایی، کاهش معمولاً در حدود ده درصد از دوز ابتدایی می‌باشد.
  • زمانی که بیمار دوزی را دریافت کرد که 80 تا 90 درصد کمتر از دوز ابتدایی بود، کاهش‌های کمتر دوز ممکن است به منظور اطمینان از اینکه هیچ علامت ترک جدی تجربه نخواهد شد، مورد نیاز باشند (مثلاً به مقدار کاهش 5 درصدی).
  • در نهایت، زمانی که بیمار تنها 5 درصد از دوز ابتدایی را دریافت می‌کرد، پزشک احتمالاً داروی او را به کلی قطع می‌کند.
  • عوارض ممکن است در افرادی رخ دهد که دارای وابستگی فیزیکی به داروهای متعددی هستند، و این موقعیت‌ها به مدیریت داروهای مختلف در برنامه‌های ترک تدریجی مختلف، نیاز دارد (برای مثال، در افرادی که به صورت مداوم از بنزودیازپین‌ها، ضد افسردگی‌ها و مسکن‌ها استفاده می‌کنند). انتخاب اینکه چه داروهایی مورد استفاده قرار بگیرند، به پزشک و واکنش بیمار بستگی دارد.
  • در طول فرایند ترک تدریجی، غیر معمول نیست که برخی از علائم ترک تجربه شوند، و پزشک می‌تواند اینگونه علائم را با پشتیبانی غذایی، تراپی رفتاری و داروهای خاصی که برای کنترل انواع خاصی از علائم مانند تهوع خفیف، سردرد و غیره طراحی شده اند، حل کند. هدف این است که اطمینان حاصل شود که فرایند قابل مدیریت بوده و هرگونه علامت تجربه شده قابل کنترل می‌باشد.

اگر بیمار علامتی را تجربه می‌کند که به نظر قابل تحمل نیست، این اتفاق به عنوان نشانه‌ای در نظر گرفته می‌شود از اینکه فرایند ترک تدریجی خیلی سریع در حال رخ دادن است و یا اینکه دوز اعمال شده خیلی پایین می‌باشد. پزشک معمولاً به دوز قبلی که در آن هیچ علامت ترکی دیده نمی‌شد یا علائم آن خیلی کم بودند بازگشته و فرایند ترک را بر آن اساس تنظیم می‌کند.
باید به خاطر سپرده شود که این برنامه‎های ترک تدریجی باعث پایین آمدن چشم‌گیر سطح تحمل افراد می‌شود. فردی که هروئین مصرف می‌کرده و در برنامه‌ی ترک تدریجی با وجود سبوکسین یا متادون شرکت می‌کند، در طول دوره‌ی برنامه‌ی ترک تدریجی، دارای تحمل کمتری نسبت به هروئین خواهد بود. اگر فرد دوباره مواد مصرف کند و میزان مصرف او مشابه با میزان‌های قبلی او باشد، ریسک اوردوز بسیار بالا خواهد بود.

مدیریت ترک مواد، به معنای بهبودی نیست


در نهایت، این موضوع باید درک شود که وارد شدن ساده به فرایند ترک، به معنی کامل کردن یک برنامه‌ی بهبودی نیست. افرادی که به برنامه‌های مدیریت ترک با کمک پزشک وارد می‌شوند، معمولاً همچنین درمان برای اختلال مصرف مواد را نیز آغاز کرده و باید درمانی را که در پی تکمیل برنامه‌ی مدیریت ترک می‌آید، ادامه دهند. ورود ساده به ترک مواد، تنها مرحله‌ی آمادگی برای بهبودی از اختلال مصرف مواد است. افراد به شرکت در درمان شدید و طولانی و برنامه‌های مراقبتی شامل تراپی، شرکت در گروه‌های پشتیبانی و دیگر مداخلات، به منظور کاهش ریسک بازگشت به اعتیاد نیاز خواهند داشت.

نرخ بازگشت برای افراد دارای اختلالات سوء مصرف معمولاً نسبتاً بالاست، حتی برای کسانی که در برنامه‌های درمانی رسمی شرکت می‌کنند. نرخ بازگشت برای اختلالات سوء مصرف به معنی نرخ بازگشت مشاهده شده در درمان دیگر انواع اختلالاتی است که دارای مؤلفه‌های رفتاری شدید می‌باشند، مانند دیابت، فشار خون بالا و غیره. بر اساس این یافته‌ها، بازگشت به عنوان بخشی از فرایند بهبودی، برای برخی از افراد در نظر گرفته می‌شود. نرخ بازگشت،  اساساً در زمان درمان جامعی که در پی ترک می‌آید، کاهش می‌یابد.

به دلیل عوارض و خطرات بالقوه‌ی مرتبط با کاهش تحمل، افراد هرگز نباید تلاش کنند که بدون نظارت یک پزشک، یک استراتژی ترک تدریجی را آغاز نمایند.

پشتیبانی و دیگر مداخلات، به منظور کاهش ریسک بازگشت به اعتیاد نیاز خواهند داشت.

نرخ بازگشت برای افراد دارای اختلالات سوء مصرف معمولاً نسبتاً بالاست، حتی برای کسانی که در برنامه‌های درمانی رسمی شرکت می‌کنند. نرخ بازگشت برای اختلالات سوء مصرف به معنی نرخ بازگشت مشاهده شده در درمان دیگر انواع اختلالاتی است که دارای مؤلفه‌های رفتاری شدید می‌باشند، مانند دیابت، فشار خون بالا و غیره. بر اساس این یافته‌ها، بازگشت به عنوان بخشی از فرایند بهبودی، برای برخی از افراد در نظر گرفته می‌شود. نرخ بازگشت،  اساساً در زمان درمان جامعی که در پی ترک می‌آید، کاهش می‌یابد.

به دلیل عوارض و خطرات بالقوه‌ی مرتبط با کاهش تحمل، افراد هرگز نباید تلاش کنند که بدون نظارت یک پزشک، یک استراتژی ترک تدریجی را آغاز نمایند.

آیا هیچ راهی برای جلوگیری از علائم ترک مواد مخدر وجود دارد؟


ترک مواد مخدر، فرایندی است که در افراد مختلف متفاوت می‌باشد. برخی از افراد عوارض جانبی عصبی شدیدی را تجربه می‌کنند، در حالی که برخی دیگر از این مرحله با ناراحتی نسبتاً کمی عبور می‌نمایند. به این دلیل که پیش‌بینی ذات شدت علائم شما کار دشواری است، ایمن‌ترین راه برای وارد شدن به مرحله‌ی ترک اعتیاد، شرکت در یک برنامه‌ی توان‌بخشی تخصصی است. مراکز درمان اعتماد، برای کمک به شما برای مقابله با عوارض روانی ترک، مجهز بوده و پاک شدن و پاک ماندن را برای شما ساده‌تر می‌کند. برخی از خدمات توان‌بخشی که برای مینیموم کردن تأثیرات ترک اعتیاد استفاده می‌شوند، شامل موارد زیر می‌باشند:

  • داروهای ضد اعتیاد مانند نالترکسون، متادون یا آکامپروسات
  • روان‌درمانی‌های فردی با تراپیست‌های اعتماد آموزش‌دیده
  • دسترسی به جلسات ترک اعتیاد دوازده قدم و دیگر گروه‌های پشتیبانی
  • تراپی‌های جامع مانند ماساژ، طب سوزنی و هیپنوتراپی برای کاهش استرس و آشفتگی ترک

متأسفانه، تنها راه برای پیش‌گیری کامل از علائم ترک دارو، پرهیز از استفاده از داروهای غیر قانونی در قدم اول است. زمانی که مغز شما، نسبت به دارو تحمل پیدا کرد، شما باید سطح مشخصی از علائم را در زمان قطع دارو، تجربه کنید. با این حال، منابع بسیاری هستند که می‌توانند به شما در مقابله با این ناراحتی‌ها کمک کنند، بنابراین شما می‌توانید برای شروع یک زندگی جدید با بهبودی، آماده شوید.

 

برنامه های 12 قدم ترک اعتیاد با تکیه بر حمایت دیگران و باور خویش

برنامه-ترک-اعتیاد

برنامه‌ی دوازده قدم برای ترک اعتیاد توسط بنیان‌گذاران موسسه‌ی معتادان الکلی گمنام ایجاد شد تا دستورالعمل‌هایی را برای بهترین راه برای غلبه بر اعتیاد و وابستگی به الکل ارائه دهد. این برنامه در سال‌های اولیه‌ی خود، به حد کافی به موفقیت‌هایی در گروه‌های دیگر حمایت از معتادان در وفق دادن گام‌هایی برای رفع نیازهای خود دست یافته است.

برنامه‌های 12 قدمی بسیاری برای اعتیادهای مختلف و رفتارهای اضطراری وجود دارد، از انجمن کوکائینی‌های گمنام گرفته تا انجمن بدهکاران گمنام، همگی از روش‌های 12 قدمی یکسانی استفاده می‌کنند.

اگرچه برنامه‌های دوازده قدمی بسیار معنوی هستند، اما با این وجود بسیاری از افراد غیرمذهبی این برنامه را فوق‌العاده کمک کننده می‌دانند. زبان این برنامه بیشتر روی حضور خدا تأکید دارد به‌طوری‌که هر شرکت کننده در این جلسه او را درک می‌کند و اجازه دارند که هرگونه برداشت و اعتقاد مذهبی داشته باشند.

حدود 74 درصد از مراکز درمانی از فلسفه‌ی 12 قدمی استفاده می‌کنند. منطق اساسی و پایه‌ی این مدل این است که افراد می‌توانند در دستیابی و حفظ ترک اعتیاد و مصرف مواد مخدر به یکدیگر کمک کنند، اما این بهبودی نمی‌تواند حاصل شود مگر آنکه افراد معتاد به نیروی برتر تسلیم شوند. برنامه‌ی 12 قدمی می‌تواند نیرویی باشد که افراد را به سمت خوب بودن سوق می‌دهد، البته کشمکشی با اساس مذهبی این برنامه وجود دارد. بیشتر برنامه‌های ترک اعتیاد برای کسانی که با ایده نیرو یا قدرت برتر مخالف هستند، جایگزین‌هایی را برای روش 12 قدمی ارائه می‌دهند.

برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر در خصوص روش‌های درمانی ترک اعتیاد در کلینیک تخصصی ما  می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

برنامه‌های دوازده قدم ترک اعتیاد


  • برنامه‌های توان‌بخشی اقامتی یا به همراه بستری
  • برنامه‌های درمان سرپایی (غیر بستری)
  • برنامه‌های مراقبت بعد از درمان

اولین گروه برنامه‌ی 12 قدمی، گروه معتادان الکلی گمنام (AA) بودند که آن را شروع کردند. با مرور زمان، افراد تغییراتی در مراحل 12 قدمی ایجاد کردند تا بتواند تعدادی از موارد اعتیاد به مواد و برخی رفتارها را مانند مواد مخدر، کوکائین و قمار نیز دربر بگیرد.

یافتن بهترین برنامه‌ی 12 قدمی برای شما


بسیاری از برنامه‌های درمانی برای اعتیاد به مواد مخدر، یک برنامه‌ی دوازده قدمی را در مسیر خود شامل می‌کنند. در اینجا به برخی سؤالاتی که باید در هنگام انتخاب یک برنامه‌ی 12 قدمی در نظر گرفت، می‌پردازیم:

آیا این برنامه به اعتیاد خاص شما تخصص می‌یابد؟

این گروه‌های حمایتی ترک اعتیاد 12 قدمی برای انواع کشمکش‌ها مشکلات رفتاری وجود دارند و همگی در روش درمان دوازده قدمی‌شان متحد هستند. برنامه‌ها و گروه‌های رایج عبارت‌اند از:

  • معتادان الکلی گمنام (AA)
  • معتادان مواد مخدر گمنام (NA)
  • معتادان نیکوتین گمنام
  • معتادان کوکائین گمنام
  • معتادان شیشه گمنام
  • معتادان ماری‌جوانای گمنام
  • قماربازان گمنام
  • معتادان جنسی گمنام

انواع مختلفی از برنامه‌های دوازده قدمی، علاوه بر درمان اعتیاد، حمایت‌های مشاوره‌ای و خدمات اجتماعی دیگری را نیز برای رفع مسائل و کشمکش‌های دیگر زندگی مانند موارد زیر ارائه می‌دهند:

  • مشکلات مالی
  • سوءمصرف یا غفلت کردن
  • نداشتن مسکن یا مسکن که شرایط مناسب برای حفظ زندگی فرد بعد از بهبودی را ندارد.
  • مشکلات هم‌زمان رفتاری و روانی

 آیا ترجیح می‌دهید از خانه به محل درمان بروید یا در موسسه یا محل درمان بمانید؟


افراد معمولاً ترجیح می‌دهند از خانه‌شان به محل موردنظر بروند و در گروه‌های مستقل و حمایتی ترک اعتیاد دوازده قدمی، در خارج از محیط ساختمانی (موسسه) به‌صورت رایگان شرکت کنند. در این جلسات، فرد از هم سن و سالان و هم نوعان در حال ترک خود حمایت اجتماعی دریافت می‌کند که بسیاری از افراد این را برای روند بهبودی خود بسیار مفید می‌دانند.

اگر با وجود اینکه به کمک بیشتری برای روند فیزیکی سم‌زدایی نیاز دارید ولی همچنان ترجیح می‌دهید که در خانه‌ی خود باشید و برای درمان به محل موردنظر بروید، می‌توانید برنامه‌ی غیر بستری را پیدا کنید که اغلب در خارج از کلینیک یا مرکز توان‌بخشی و ترک اعتیاد ارائه می‌شود.

اگر به درمان جدی‌تری نیاز دارید یا ترجیح می‌دهید در طی برنامه‌ی بهبودی‌تان در محل درمان (مرکز یا کلینیک ترک اعتیاد) بمانید، باید به دنبال یک برنامه همراه با بستری باشید.

آیا در این برنامه، با دیگران احساس راحتی دارید؟


راحتی

انتخاب برنامه‌ی 12 قدم ترک اعتیاد یک تصمیم بسیار شخصی است. راحت بودن شما با هر یک از مؤسسان، کارکنان و افراد شرکت‌کننده‌ی همراه با شما بسیار حائز اهمیت است. احساس یک محیط حامی و همراه شما را تشویق خواهد کرد تا برنامه‌ی درمانی‌تان را ادامه دهید و بهبودی بسیار مؤثری داشته باشید.

گاهی اوقات، تنها راهی که می‌توانید بفهمید که تا چه حدی با افراد آن مرکز و گروه راحت هستید این است از گروه یا مرکزی که قرار است در آن حضور داشته باشید، دیدن کنید.

آیا این برنامه مذهبی است یا غیرمذهبی؟


به‌طور معمول اکثر برنامه‌های 12 قدمی ترک اعتیاد، یک مسیر روحانی را به سمت بهبودی دنبال می‌کنند که لزوماً به یک مذهب بخصوصی وابسته نمی‌باشد. ممکن است از واژه‌های ” خدا” یا ” نیروی برتر” در روند بهبودی استفاده شود.

آیا به برنامه‌ای نیاز دارید که درمان حرفه‌ای را برای مشکلات دیگری که ممکن است داشته باشید ارائه دهد؟


بسیاری از افرادی که با اعتیاد دست و پنجه نرم می‌کنند، دچار مشکلات فیزیکی، روانی یا رفتاری نیز هستند که به درمان و دارو نیاز دارند. اگر جزء این دسته از افراد هستید، بهتر است به دنبال برنامه‌ای باشید که تشخیص و عملکردی دوگانه دارد.

برنامه‌ی 12 قدمی ترک اعتیاد چیست؟


برنامه‌ی 12 قدمی برای درمان و ترک سوءمصرف مواد، یک برنامه‌ی ساختاری مرحله به مرحله‌ای است که به افراد معتاد کمک می‌کند تا از اعتیاد رهایی یابند و پاکی خود را حفظ کنند. برنامه‌های 12 قدمی تا کنون به بسیاری از افراد کمک کرده است تا از مصرف مواد مخدر، الکل یا اعتیادهای دیگر بهبودی بیابند.

برنامه‌ی دوازده قدمی را می‌توان یا به‌صورت انفرادی و یا به‌صورت گروهی ارائه داد که معمولاً در طی 12 تا 15 جلسه اجرا می‌شود. برخی از برنامه‌های معروف شامل معتادان الکلی گمنام، معتادان مواد مخدر گمنام و قماربازان گمنام می‌باشند.

اصول این برنامه بر اساس تغییرات ادراکی، احساسی، رفتاری، اجتماعی و روحانی قرار دارند که به حفظ ترک اعتیاد و سوءمصرف در فرد کمک می‌کنند. این تغییرات در طی پروسه‌ی تکمیل همه‌ی 12 قدم به سمت بهبودی رخ می‌دهند.

باورهای اصلی و مرکزی که اصول این برنامه را شکل می‌دهند عبارت‌اند از:

  • نیروی اراده به‌تنهایی برای دستیابی به ترک و پاکی همیشگی کافی نیست.
  • درخواست کمک از دیگران باید جایگزین تفکرات و باورهای خودمحور شود.
  • بهبودی بلندمدت، یک پروسه‌ی تجدید روحانی را شامل می‌شود.

درمان ارائه شده در این برنامه‌ها بر روی دو هدف عمده تأکید دارد که باید در طی برنامه‌ی 12 قدم آن‌ها را به خاطر بسپارید:

  • قبول نیاز به ترک اعتیاد
  • تسلیم شدن یا تشخیص نیاز به حضور فعال در برنامه برای دستیابی به پاکی و ترک اعتیاد همیشگی

این 12 قدم با قبول کردن عاجز بودن خود در برابر اعتیاد شروع می‌شود. سپس شرکت‌کنندگان را در فرایندی برای ارزیابی خود راهنمایی می‌کند. شرکت‌کنندگان مسئولیت پاکی و ترک خود را در آینده بر عهده می‌گیرند و رفتار خود را با افرادی که شاید به خاطر اعتیادشان در گذشته آزرده شده‌اند، تغییر بدهند.

اگر به دنبال بهبودی و ترک از سوءمصرف مواد هستید، برنامه‌ی 12 قدم با تغییرات ادراکی، احساسی، رفتاری، اجتماعی و روحانی مهم و اساسی به شما کمک خواهد کرد.

در طول مراحل برنامه، بسیاری از افراد یک اسپانسر یا پشتیبان پیدا می‌کنند. اسپانسرها کسانی هستند که با موفقیت این 12 قدم را کامل کرده‌اند و خود راهنما، پشتیبان و مشوق شرکت‌کنندگان جدید در برنامه هستند.

همچنین می‌توان به‌صورت تلفنی و در خارج از جلسه با اسپانسرها در تماس بود و می‌توان در موارد مواجه با بروز هوس و وسوسه‌ی مصرف (عود اعتیاد)، از حمایت آن‌ها بهره برد.

تغییرات شخصیتی در طی روند بهبودی


  • تغییرات ادراکی – می‌فهمید که طرز فکرتان چگونه تحت تأثیر مواد مخدر مصرفی‌تان قرار گرفته است، مانند تکذیب مشکل و تشخیص عواقب منفی اعتیاد شما.
  • تغییرات احساسی- می‌فهمید که عواطف و احساساتتان مانند عصبانیت و احساس تنهایی چگونه می‌توانند منجر به اعتیاد و سوءمصرف مواد مخدر شوند و یاد می‌گیرید که چگونه بر این احساسات غلبه کنید.
  • تغییرات رفتاری – می‌فهمید که اعتیاد به مواد مخدر چه تأثیری روی کل زندگی‌تان گذاشته است و چه تعداد و کدام عادات شما اعتیادتان را تقویت کرده است. در این برنامه همواره حضوری فعال داشته باشید.
  • تغییرات اجتماعی – در جلسات این برنامه شرکت کنید، با اسپانسرتان ارتباط داشته باشید و آن را نزدیک‌تر کنید، هرگاه که نگران برگشت اعتیادتان شدید، با برنامه ارتباط برقرار کنید و درباره‌ی روابط خود با افرادی که شما را به سوءمصرف ترغیب می‌کنند، تجدیدنظر کنید.
  • تغییرات روحانی – تجربه نشان می‌دهد که شما می‌توانید مصرف مواد مخدر را قطع کنید، یک اعتقاد و باوری را به نیرویی فراتر از اراده‌ی خود در خود بپرورانید و از مشکلات خود آگاه باشید، مشکلاتی مانند اعمال غیراخلاقی و غیرانسانی و آسیب رساندن به دیگران به خاطر مصرف مواد مخدر.

چگونه برنامه‌ای را برای ترک و بهبودی پیدا کنیم؟


همه‌ی گروه‌های 12 قدمی برای همه افرادی که برای ترک مصرف الکل یا مواد مخدر یا اختلال رفتاری جدی هستند، رایگان و آزاد می‌باشند. در طی جلسات، می‌توانید داستان‌ها و تجربه‌های شخصی‌تان را برای دیگران بازگو کنید، کتاب بزرگ را بخوانید، درباره‌ی 12 قدم و موضوعات مرتبط با آن‌ها صحبت کنید و برای پاکی و ترک کامل دیگر اعضا جشن بگیرید. شما این مراحل را انجام خواهید داد- برخی مراحل ممکن است یخت باشند. مدت زمانی تکمیل برنامه‌ی 12 قدمی به‌شدت اعتیادتان، موادی که مصرف می‌کنید، سیستم حمایتی و میزان شرکت و حضور شما در برنامه بستگی دارد.

میلیون‌ها نفر با طی کردن برنامه‌ی 12 قدمی ترک اعتیاد توانسته‌اند به بهبودی و امید برسند.

اگر شما یکی از 24.6 میلیون نفری هستید که در ماه گذشته برای مصرف مواد غیرمجاز گزارش شده‌اند یا به الکل اعتیاد دارید و به دنبال راهی برای ترک آن هستید، همیشه می‌توانید به دنبال گروهای 12 قدمی ترک اعتیاد در منطقه‌ی خود باشید، این جستجو را می‌توانید از طریق روش‌های زیر انجام دهید:

  • جستجوی آنلاین
  • جستجو در فهرست‌های بیمه
  • پرسیدن و شنیدن از افراد مختلف (دوستان/خانواده/پزشک)

میلیون‌ها نفر با طی کردن برنامه‌ی 12 قدمی ترک اعتیاد توانسته‌اند به بهبودی و امید برسند؛ شاید این برنامه‌ها بتوانند کمکی به مسیر ترک اعتیاد شما نیز باشند.

پیشگیری از اعتیاد کودکان و آموزش صحیح درباره مواد مخدر به فرزندان

اعتیاد-در-کودکان

امروزه تقریباً هر هفته خبرهای ناراحت‌کننده‌ای را درباره مرگ نوجوانی به دلیل  مصرف تصادفی بیش از حد مواد مخدر می‌شنویم. هرکسی شخصاً درباره مشکلات اعتیاد اطلاع دارد. اعتیاد بر اساس ناهنجاری‌های بیومکانیکی، یک بیماری است و باید به عنوان یک بیماری و نه یک جرم، تحت درمان قرار بگیرد.  این مشکل همه‌گیر، ترکیبی از ناهنجاری‌های بیومکانیکی، امکان در دسترس بودن مواد مخدر، فروپاشی خانوادگی و عدم آگاهی است.

این یک واقعیت ناراحت‌کننده است که اکثریت زیادی از افرادی که به سیگار، الکل و مواد مخدر اعتیاد پیدا می‌کنند، اولین دود، جویدن، جرعه، بالا کشیدن با بینی و تزریق را در دوران جوانی تجربه می‌کنند- اغلب سن بسیار کمی دارند. بدتر از آن، در دهه‌های اخیر مصرف مواد مخدر در میان کودکان قبل از دوران نوجوانی شیوع  زیادی پیدا کرده است. به همین دلیل مداخلات زمانی مؤثرتر است که حضور و راهنمایی متخصصین در آن دخیل  باشد که واقعیت موضوع را بیان کرده و به خانواده کمک کند با اهداف این جلسات، این مشکل را پشت سر بگذارند.

کلینیک ترک اعتیاد مابا بهره گیری از تخصص و تجربه در زمینه مشکلات اعتیادی فرزندان شما آماده ارائه کمک به شما می باشد. لطفا جهت کسب اطلاعات بیشتر و رزرو نوبت با شماره ما تماس حاصل فرمایید.

مصرف مواد مخدر و بیماری روانی در کودکان


مصرف مواد مخدر در کودکان و نوجوانان ممکن است منجر به اختلال روانی شدیدی شود که می‌تواند با کمک متخصص تشخیص داده شده و درمان شود.بیش از 50 درصد از افراد جوانی که از مواد مخدر یا الکل استفاده می‌کنند نیز دچار اختلال روانی هستند. در واقع، همزیستی سلامت روانی و اختلالات اعتیاد – مشکلی که به عنوان یک تشخیص دوگانه شناخته می‌شود-  بسیار شایع است که پزشکان اکنون پیش‌بینی می‌کنند ، زمانی که به یک مراجعه کننده جوان مشاوره می‌دهند به آن پی خواهند برد. بزرگسالانی که از کودکان و نوجوانان مراقبت می‌کنند باید آگاه باشند که مصرف مواد مخدر نشانه کم بودن خود کنترلی یا ضعف شخصیتی نیست، اما یک اختلال مغزی است که ممکن است با دیگر اختلالات روانی همزیستی داشته باشد.

شایع‌ترین مشکلات سلامت روان همراه با اعتیاد


برخی از شایع‌ترین مشکلات سلامت روان که همراه با اعتیاد در کودکان دیده می‌شود عبارتند از :

  • افسردگی
  • اختلال نقص توجه- بیش فعالی (ADHD)
  • اختلال دوقطبی
  • اختلال اضطراب فراگیر

 علائم بیماری روانی و اعتیاد


علائم بیماری روانی و اعتیاد که در ادامه بیان شده است، می‌تواند بسیار به هم شباهت داشته باشد که والدین  ممکن است یکی یا دیگری را نادیده بگیرند:

  • خود انزوایی
  • احساس ناامیدی یا بی ارزشی
  • باورهای نادرست یا افکار خیالی
  • ترس‌های بی دلیل
  • تغییرات پیش بینی نشده در وزن یا اشتها
  • نوسانات خلقی غیرمنطقی
  • دغدغه ذهنی با مرگ و مردن
  • خوابیدن بیش از حد یا خیلی کم
  • بی توجهی به مراقبت و بهداشت فردی
  • بی‌قراری یا پریشانی

دریافت درمان‌های مناسب برای اختلالات مشارکتی روانی و اعتیاد بسیار مهم است، بخصوص هنگامی که علائم روانی با علائم مصرف مواد مخدر همراه باشد. کودکانی که یک تشخیص دوگانه از مصرف مواد و مشکل روانی دارند، نیاز به برنامه توانبخشی دارند که هر دو اختلال همزمان درمان شود؛ در غیر این صورت بعید است که درمان منجر به خودداری از مصرف در طولانی مدت شود. درمان همراه با افراد و گروه درمانی ، ممکن است شامل اقدامات دارویی برای رفع علائم افسردگی ، اضطراب ، اختلال نقص توجه یا کمبود  کنترل انگیزه باشد.

چرا مداخله در اعتیاد کودک بسیار اهمیت دارد؟


مداخله-در-اعتیاد-کودکان

در فرهنگ ما مصرف مواد مخدر و مستی آشکار ظاهر نادرست خود را از دست داده است، با این حال همزمان، نوشیدن مشروبات الکلی و امتحان کردن مواد مخدر یا الکل به عنوان روند عادی گذر از دوران جوانی دیده می‌شود. والدین پسر دبیرستانی که در تعطیلات آخر هفته مشروبات الکلی می‌نوشد، ممکن است رفتار او را با گفتن این جمله که اجازه دهیم جوانی کنند، کار او را توجیه می‌کنند. پدر خوانده حساس یک دختر نوجوان که متوجه شده دختر خوانده‌اش مواد مخدر مصرف می‌کند، ممکن است با بی‌خیالی بگوید، ” او فقط انرژی خود را تخلیه کرده، چون مدرسه استرس زیادی به او وارد می‌کند”. این نوع توجیهاتی که ممکن است مشاجره‌ها را برای مدت کوتاهی ساکت کند، اما سرانجام فقط به کودکان یاد می‌دهد که چگونه از شرایط پر استرس بدون قبول مسئولیت فرار کنند.

تکرار مصرف الکل می‌تواند به مغز در حال رشد کودکان آسیب وارد کرده، که منجر به مشکلات حافظه، ظرفیت توجه کوتاه مدت، قضاوت ضعیف، عملکرد علمی ضعیف می‌شود. مصرف الکل در افراد جوان نیز خطر ایجاد اختلالات خلقی را افزایش داده یا علائم مشکلات روانی را که از قبل وجود داشته بدتر می‌کند. مصرف الکل و مواد مخدر نیز خطر افکار افسرده‌کننده ، تلاش برای خودکشی و خودکشی را افزایش می‌دهد.

صحبت با کودکان درباره اعتیاد


احساس شرمساری،غمگینی، ناامیدی و حتی خشم در والدینی که  درمی‌یابند که کودک به مواد مخدر یا الکل اعتیاد دارد، شایع است. این واکنش‌ها طبیعی است و نباید نادیده گرفته شود؛ با این وجود به اشتراک گذاشتن این احساسات با کودک یا نوجوان به شکل اتهام ، قضاوت یا انتقاد، این روند را بهبود نمی‌دهد. هنگامی که با کودک یا نوجوان درباره مصرف مواد مخدر صحبت می‌کنید، سعی کنید کلماتی را انتخاب کنید که خشم یا قضاوت شما را انعکاس ندهد. به عنوان مثال ، اگر کودک شما دوستی دارد که مواد مخدر مصرف می‌کند، او را با عناوینی مانند  ” موادی” یا ” معتاد” خطاب نکنید. این کلمات قضاوت برانگیز باعث می‌شود که کودک حالت تدافعی بگیرد.

آهنگ صدای شما می‌تواند در اینکه پسر یا دختر شما چگونه به حرف‌های شما واکنش نشان دهد، تفاوت ایجاد کند. کودکان با اینکه کوچک هستند ، اما آنها به شدت خود را با روشی که والدین با آنها صحبت می‌کنند، وفق می‌دهند. اشارات محبت‌آمیز، قضاوت، طعنه یا خشم به سرعت دریافت شده و ممکن است ارتباطی را که تلاش می‌کنید با این گفت‌و‌گو ایجاد کنید، از بین ببرد.

سرانجام اینکه ، صحبت کردن با کودک در مورد اعتیاد باید به منظور پیدا کردن زمینه مشترک برای ایجاد ارتباط باشد.هدف شما این نیست که رفتار کودک را سرزنش کرده،  بلکه کمک به آنها برای تشخیص این مسئله است که ارتباط مستقیمی بین اعتیاد و عواقب منفی آن مانند مشکلاتی در مدرسه، مشکل یادگیری، از دست دادن دوستان یا از دست دادن یک شغل نیمه وقت است.

و مهمتر از آن، یک روش بدون قضاوت به والدین کمک می‌کند که درباره کودکان‌شان بیشتر بیاموزند، امیدها و ترس‌های آینده آنها را کشف کرده و راه‌های را برای ایجاد پیوند قوی‌تر با کودکان‌شان پیدا کنند.

مداخله در اعتیاد کودک


مداخله-دراعتیاد-کودک

وقتی صحبت از مصرف مواد مخدر و مشروبات در سنین پایین باشد، والدین باید آمادگی داشته باشند تا انتظارات‌شان را به وضوح بیان کرده و محدودیت‌هایی را برای کودکان خود قرار دهند. اما همیشه آسان نیست که فعالیت‌های روزانه کودک را تحت نظر گرفته یا با نوجوانانی که درگیر مواد مخدر یا الکل هستند، ارتباط برقرار کنند. والدین برای برقراری ارتباط با کودکان باید بر موانع  تاثیرات دوستان آنها غلبه کنند. افراد جوان ارزش زیادی برای نظرات دوستان‌شان قائل هستند، وهنگامی که دیدگاه والدین را با نظرات دوستان‌شان مقایسه می‌کنند، ممکن است غیرواقعی یا دور از دسترس به نظر برسد.

موضوع تنها درباره شنیدن چیزی که دختر یا پسر باید بگوید نیست، بلکه شنیدن حرف‌های افراد دیگری است که احتمالاً متوجه هشدار اعتیاد شده‌اند. مشاورین مدرسه، معلمان، مربیان ورزش یا والدین دوستان کودک ممکن است نشانه‌های را که توسط اعضای خانواده شناسایی نشده ، دیده باشند. این بدین معنی نیست که والدین نسبت به کارهای کودک بی‌تفاوت بوده یا حساس نیستند؛ بلکه نشان می‌دهد که یک شاهد بیرونی موقعیت را با دید متفاوتی مشاهده کرده و مشکل را تشخیص داده است.

هرگز زمان “مناسب”  برای صحبت با یک کودک یا نوجوان درباره مصرف مواد مخدر وجود ندارد. این گفتگو تقریباً همیشه برای بزرگسالان و افراد جوان درگیر در این موضوع ، ناراحت‌کننده است. با این وجود، چون تاثیرات مصرف مواد مخدر بطور پنهانی بسیار مخرب است، می‌تواند مهم‌ترین گفتگویی باشد که یک والد می‌تواند با فرزند خود داشته باشد. در اینجا چند نکته برای وارد کردن کودک به بحث درباره اعتیاد بیان شده است:

صحبت با کودکان درباره مصرف مواد مخدر یا الکل

به جای ….

این روش‌ها را بکار ببرید..

غر زدن به نوجوان دلسوزانه صحبت کنید
قضاوت کردن از یکدلی کمک بگیرید
اتهام زدن مشاهدات خود را به اشتراک بگذارید
استفاده از تاکتیک‌های ترس برای هوشیار کردن کودک به آرامی درباره خطراعتیاد صحبت کنید
نصیحت کردن درباره قطع مصرف مزایای هوشیار بودن و ترک اعتیاد را توصیف کنید
تهدید کردن برای آنها محدودیت قرار دهید
فریب دادن یا رشوه دادن برای رفتن به مرکز درمانی اهداف واقعبینانه برای درمان ایجاد کنید

ایجاد اهداف واقع‌بینانه برای درمان


در بسیاری از بزرگسالان اگر تلاش برای کمک به کودک معتادشان به نتیجه نرسد، احساس گناه، ناامیدی یا خشم خواهند داشت. در این زمان، والدین باید به یاد داشته باشند که اعتیاد بیماری است که به درمان تخصصی نیاز دارد، و اکثر افراد جوان به مصرف الکل و مواد مخدر خود ادامه می‌دهند مگر اینکه در جلسات توانبخشی و بازپروری شرکت کنند.

کودکانی که به بحث‌های خصوصی با اعضای خانواده پاسخ نمی‌دهند، ممکن است به مداخلات تخصصی برای دریافت درمان نیاز داشته باشند. مداخله درمانی یک جلسه از پیش تنظیم شده است که در آن افراد نزدیک به فرد معتاد – اغلب با کمک درمان تخصصی در اعتیاد – عزیزان‌شان را با هدف شرکت دادن آن فرد در برنامه توانبخشی روبه رو می‌کند. در همان زمان، والدین و دیگر دوستان یا اعضای خانواده که  نگران فرد هستند، می توانند به نوجوان در خصوص تاثیرات رفتار آنها اطلاع دهند، محدودیت‌هایی را برای او ایجاد کنند و انتظارات‌شان را از آینده بیان کنند.

انتخاب یک برنامه توانبخشی برای کودک یا نوجوان


در گذشته نوجوانانی که به درمان برای اعتیاد نیاز داشتند، باید مانند بزرگسالان در برنامه‌های توانبخشی یکسان بدون در نظر گرفتن مرحله پیشرفت آنها شرکت می‌کردند. امروزه، متخصصین درمان اعتیاد تشخیص می‌دهند که افراد جوان برای توانبخشی و بهبودی نیازهای خاصی دارند. در حالی که برخی از کودکان ممکن است به نظارت شدید مراکز درمانی مسکونی24 ساعته نیاز داشته باشند، دیگران ممکن است لازم باشد تا در زمان شرکت در خدمات بهبودی سرپایی یا برنامه بستری شدن جزئی در نزدیکی والدین خود بمانند.  تعهدات علمی، مسئولیت‌های شغلی و فعالیت‌های بدون برنامه نیز باید در نظر گرفته شود. در انتخاب برنامه بازپروری، والدین باید نه تنها مکان، طول درمان و در دسترس بودن پوشش بیمه‌ای را در نظر بگیرند، بلکه موارد زیر نیز باید بررسی شود:

  • حمایت علمی
  • فعالیت‌های گروهی دوستانه
  • خدمات سلامت روان
  • ویژگی جنسیتی
  • خدمات فارغ‌التحصیلان
  • درمان‌های تفریحی و تجربی

حمایت از کودک در دوران بازپروری


حمایت-از-کودک

وقتی خانواده یک مرکز درمانی مسکونی یا یک برنامه سرپایی را برای کودک انتخاب کند، والدین و دیگر اعضای خانواده باید به حمایت از کودک در دوران بهبودی متعهد باشند. این حمایت می تواند به روش‌های مختلف انجام شود که شامل:

  • شرکت در جلسات درمانی خانوادگی، به عنوان گروه و هم به شکل فردی
  • بیان ویژگی‌های مثبت برای بهبودی و توانبخشی
  • حذف سموم مانند الکل، مواد مخدر غیرقانونی و داروهای بدون نسخه‌ای اعتیادآور تجویزی یا پنهانی از خانه
  • بحث درباره مسائل اعتیاد که ممکن است والدین با آن درگیر باشند
  • شرکت در مشاوره‌های ازدواج یا زوج‌ها برای تقویت پیوند بین والدین

چون اعتیاد یک بیماری خانوادگی در نظر گرفته می‌شود، بهبودی نیز باید به عنوان یک روند خانوادگی در نظر گرفته شود تا مؤثر واقع شود. والدین اگر تمایل دارند که محیطی در خانه ایجاد کنند که آرامش طولانی مدت در آن حفظ شود، باید بطور فعال در جلسات درمانی، برنامه‌های آموزشی و گروه‌های حمایتی شرکت کنند. هدف از درمان خانوادگی در توانبخشی این نیست که به پرستار کودک تهمت زده یا از مهارت‌های والدی آنها انتقاد کنیم، بلکه می خواهیم به هدف‌های خاصی دست پیدا کنیم که عبارتند از :

  • بهبود مهارت‌های ارتباطی
  • بازسازی اعتماد بین اعضای خانواده
  • تقویت مرزهای شخصی
  • ایجاد اهداف و انتظارات برای زندگی پس از بازپروری
  • پیشگیری از بازگشت و حفظ آرامش طولانی مدت

سم زدایی اولین مرحله در روند ترک اعتیاد با روش دارویی و کلینیکی

تصویر شاخص

سم زدایی مواد مخدر و فرایندهای ترک اعتیاد

سم زدایی مواد مخدر و فرایندهای ترک اعتیاد، اولین قدم‌های یکپارچه در تعریف یک برنامه درمان دارویی فرد است. اغلب اثرات مواد مخدر در مغز، استفاده مداوم و عادت به استفاده از آن را در نظر می‌گیرند، بنابراین گذراندن یک دوره بدون مصرف مواد برای رسیدن به حالت پایدار در ذهن مهم است. این دوره یک “فرصت طلایی” برای یک فرد در هر دو زمان بحران شخصی و پزشکی است تا درمان آینده را در نظر بگیرد. در طول دوران سم زدایی، معتاد می‌تواند بدن خود را پاک کند و در مورد برنامه‌های آینده برای درمان فکر کند. ایده این است که فرد شروع به تشخیص اعتیاد خود و کاهش استفاده از مواد مخدر کند.

سم زدایی یک سری از درمان‌هایی است که برای مدیریت علائم خماری و مسمومیت حاد طراحی شده‌اند. درمان دتوکس جدا از درمان اعتیاد به مواد مخدر است و در واقع یک مقدمه برای ترک اعتیاد محسوب می‌گردد. سم زدایی گاهی اوقات ممکن است چند روز طول بکشد، اما برای برخی افراد، سم زدایی ممکن است چند ماه طول بکشد. درمانگاه‌ها دارای متخصصین سم زدایی هستند که می‌توانند به شما در بهبود علائم خماری کمک کنند و یک برنامه درمان که به طور جداگانه برای شما طراحی شده است، به شما معرفی کنند. از آنجا که سم زدایی مسائل احساسی، اجتماعی، روانی و شناختی مرتبط با اعتیاد را حل نمی‌کند، اکیداً توصیه می‌شود که شما یک برنامه درمان طولانی مدت را دنبال کنید.

متقاضیانی که به کلینیک مراجعه می‌کند و به سم زدایی نیاز دارند، تحت مراقبت پزشک قرار می‌گیرند که به بیمار اطمینان می‌دهد در دوران ترک اعتیاد از آنها به صورت کامل و ایمن مراقبت می‌شود. همانند سایر جنبه‌های برنامه‌های درمان اعتیاد، نوع مراقبت‌هایی که در طول سم زدایی مواد مخدر یا الکل انجام می‌شود، متناسب با نیازها و شرایط فرد است. بعضی از مردم باید تغییراتی ساده در شیوه زندگی خود را ایجاد کنند که می‌تواند به آنها کمک کند علائم آنها کاهش یابد. برخی دیگر نیز به نظارت مستمر نیاز دارند تا از بروز علائم تهدید کننده زندگی مانند افکار خودکشی گرایانه یا کم آبی بدن در آن‌ها جلوگیری شود.

برای دریافت مشاوره در زمینه سم زدایی مواد مخدر و کاهش آسیب آنها بر بدن در کلینیک تخصصی ترک اعتیادما  با شماره ما می‌توانید تماس بگیرید.

سم زدایی چیست؟


سم زدایی چیست؟

سم زدایی به طور کلی به روند حذف سموم از بدن اشاره دارد. در صورت استفاده از مواد مخدر، سم زدایی به طور خاص اشاره دارد به یک دوره زمانی که بدن مجاز به پردازش و یا متابولیزم هر گونه مواد مخدر و الکل در سیستم، و در نتیجه دفع و پاک کردن آن‌ها از بدن است. برنامه‌های رسمی سم زدایی می‌توانند مواردی را برای کمک به شما انجام دهند:
• پاک کردن بدن از مواد ناخواسته به طور کامل و به آسانی.
• مدیریت نشانه‌های خماری حاد.
• تشویق به درمان اختلال مصرف مواد برای سم زدایی فرد معتاد.

سم زدایی به دو نوع تقسیم می‌شود:

سم زدایی پزشکی (یا تحت نظارت پزشکی)

این نوع درمان تحت مراقبت متخصصین پزشکی و بهداشت روان انجام می‌شود. این مراقبت‌ها برای افزایش سطح ایمنی و راحتی افراد مبتلا به علائم دردناک و بروز عوارض بالقوه پزشکی که ممکن است در اثر ترک اعتیاد رخ دهد، مفید است. در بعضی موارد، داروها را می‌توان برای تسهیل روند و کاهش میل شدید به ماده‌ای که معمولاً در این مرحله تجربه می‌شود، استفاده کرد.

سم زدایی با مدیریت بالینی (اجتماعی)

این سبک یک استراتژی کوتاه مدت و غیر پزشکی برای کسی است که مایل به ترک مصرف مواد است. برخی از تنظیمات سم زدایی اجتماعی فقط فضاهایی را برای سم زدایی فراهم می‌کنند، در حالی که برخی دیگر روش‌های درمانی بیشتری را در اختیار شما قرار می‌دهند، از جمله تشویق افرادی که قبلاً معتاد بوده‌اند و پشتیبانی حرفه‌ای در طول دوره‌های سم زدایی.

بهترین گزینه بستگی به نوع مواد مخدر، سطح فعلی وابستگی فیزیکی و میل / نیاز فرد به استفاده از روش‌های کمکی پزشکی است که می‌تواند به دلخواه از آن‌ها استفاده نماید.

سه مرحلهٔ سم زدایی

ارزیابی

این مرحله موارد زیر را ارزیابی خواهد کرد:

  • حضور الکل و مواد مخدر در ادرار، تنفس یا آزمایش خون.
  • وضعیت فعلی سلامت روان فرد.
  • هر گونه مسائل پزشکی
  • مناسب‌ترین استراتژی

تثبیت

مرحلهٔ تثبیت اکثریت درمان را شامل می‌شود. در صورت نیاز، این مرحله با انطباق شخص با فرآیند سم زدایی و ارائه خدمات پزشکی و / یا روانشناختی برای درمان علائم آغاز خواهد شد.

تمایل به درمان بیشتر

سم زدایی به تنهایی درمان اصلی اعتیاد نیست. از آن جا که علائم خماری در سراسر دوره سم زدایی از بین می‌رود، کارکنان معمولاً شروع به ترویج درمان‌های بعدی می‌کنند تا شانس بهبود به صورت قابل ملاحظه‌ای پس از سم زدایی افزایش یابد.

چه افرادی باید سم زدایی انجام دهند؟

سم زدایی یک مرحله ابتدایی توصیه شده برای درمان طیف گسترده‌ای از افراد معتاد است. برخی از انواع سم زدایی برای هر کسی مناسب است که اعتیاد او به مواد مخدر افزایش یافته است.

وابستگی بدان معناست که بدن با سطوح پایدار موادی که به طور مداوم مصرف آن‌ها افزایش یافته، سازگار شده است، به طوری که فرد فکر می‌کند که باید مواد مخدر را مصرف کند تا به راحتی احساس کند که به صورت طبیعی عمل می‌کند. وقتی مواد مخدر دفع می‌شود، افراد وابسته اغلب نشانه‌هایی از علائم ذهنی و جسمی که ناراحت کننده و بالقوه خطرناک هستند را تجربه می‌کنند.

سم زدایی از نظر پزشکی به تنهایی برای افرادی که وابستگی به مواد زیر را دارند مناسب است:

·        الکل

·        داروهای مخصوص هیپنوتیزم / آرام بخش مانند باربیتورات ها و بنزودیازپین ها.

·        مواد مخدری مانند هروئین، مورفین و داروهای نسخه‌ای ضد درد.

استفاده از این مواد می‌تواند به بروز عوارض جانبی منجر شود که از لحاظ نوع دارو، مزمن بودن اعتیاد و تاریخچه پزشکی فرد به میزان قابل توجهی ناراحت کننده تا مرگبار باشد.

برای سایر داروهایی که همراه با یک سندرم ترک اعتیاد با خطر یا دشواری کمتر همراه است، ممکن است سم زدایی نیاز به مدیریت پزشکی شدید نداشته باشد. برای این مواد، ممکن است سم زدایی به صورت اجتماعی انجام شود یا به طور کامل انجام نشود زیرا فرد تحت نوعی دیگر از درمان ترک اعتیاد قرار می‌گیرد.


سم زدایی چه مدت طول می‌کشد؟

هیچ دوره زمانی مشخصی برای تکمیل دورهٔ سم زدایی وجود ندارد. برای برخی، این فرایند تنها چند ساعت یا چند روز طول می‌کشد. برای دیگران، ممکن است چند هفته طول بکشد تا بدن کاملاً پاک شود. عواملی که طول مدت سم زدایی را مشخص می‌کنند عبارتند از:

·        نوع مادهٔ مخدر

·        میزان، دوز و مدت استفاده.

·        مصرف همزمان چندین مواد مخدر.

·        تنظیم سم زدایی

·        اهداف بیمار.

·        سم زدایی های قبلی

·        وضعیت سلامتی فرد.

طول مدت دورهٔ سم زدایی کمتر از هشت روز است. با این حال، سم زدایی مواد مشخصی مانند متادون و بوپرنورفین ممکن است بیشتر طول بکشد زیرا این مواد نسبتاً طولانی عمل می‌کنند. در این موارد، بیماران اغلب تحت روند سم زدایی آهسته‌ای قرار می‌گیرند که به مدت زمان بیشتری نیاز خواهد داشت.

خطرات ناشی از سم زدایی به تنهایی چیست؟

خطرات ناشی از سم زدایی به تنهایی چیست؟

می‌توان سم زدایی را به تنهایی انجام داد با این حال، این روند همیشه ایده آل نیست. عوارض جانبی ممکن است در هر زمان بر اساس مواد مورد استفاده و سلامت جسمی و روانی فرد ایجاد شوند. همچنین تمایل شدید و سایر ناراحتی‌های قابل توجه ممکن است در طول فرایند خماری، تضعیف تصمیم گیری برای ترک و احتمال اعتیاد مجدد ایجاد شوند.

فرآیند ترک اعتیاد می‌تواند منجر به بروز طیف وسیعی از علائم شود که بسته به نوع مادهٔ مخدر و فرد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • بی خوابی یا هایپرسومنیا.
  • تهوع و استفراغ.
  • اسهال و سایر ناراحتی‌های دستگاه گوارش.
  • تغییرات در میزان اشتها
  • تحریک پذیری و تهاجمی بودن
  • اضطراب
  • افسردگی.
  • میل شدید به ماده مخدر.
  • درد
  • عدم تمرکز
  • تشنج
  • کما

سم زدایی پزشکی ممکن است بهتر بتواند علائمی نظیر موارد بالا را کنترل و درمان کند و در نتیجه این روند را تا حد امکان آسان‌تر و راحت‌تر خواهد کرد.


داروها چگونه در طی روند سم زدایی استفاده می‌شوند؟

داروها برای آسان‌تر کردن روند درمان از طریق بهبود راحتی و ثبات استفاده می‌شوند. افزایش آسایش به بهبود نتایج و دوره‌های طولانی‌تر بهبود مرتبط است. داروها اغلب برای مدیریت سندرم ترک اعتیاد همراه با مواد مخدر، الکل و آرام بخش به بیماران داده می‌شود. برخی از داروهای مورد استفاده در این موارد عبارتند از:

  • بنزودیازپین ها (والیوم، زاناکس، آتیوان، کلونوپین) این داروها ممکن است برای افرادی که در حال سم زدایی الکل هستند، به عنوان یک اقدام برای جلوگیری از تشنج ناشی از خماری حاد استفاده شود.
  • متادون / بوپرنورفین – با وجود این که اینداروها خود نوعی مواد مخدر هستند، از آنها برای تسکین علائم ترک اعتیاد استفاده می‌شود. این مواد اثرات ملایم مخدری را به وجود می‌آورند، اما به دلیل اینکه در بدن به مدت طولانی‌تر باقی می‌مانند، حالت توهم زایی آن‌ها کمتر است یا های شدن کمتری شبیه آن چه در هنگام مصرف هروئین ایجاد می‌شود را به وجود می‌آورند.
  • کلونیدین – این دارو که به طور معمول برای کاهش فشار خون تجویز می‌شود، برای از بین بردن برخی علائم ناخوشایند ترک اعتیاد بدون ایجاد اثرات شدید و یا سمی در طول درمان سم زدایی استفاده می‌شود (همچنین می‌تواند در طول سم زدایی نیکوتین نیز مفید باشد).

پس از تکمیل روند سم زدایی، بعضی از داروها می‌توانند همراه با برنامه‌های طولانی مدت درمان مورد استفاده قرار گیرند. این عوامل دارویی مکانیسم‌های عمل مختلفی دارند، اما هر کدام ممکن است به پیشگیری از عود کمک کنند. این داروها عبارتند از:

  • نالترکسون
  • متادون
  • بوپرنورفین
  • آکامپروسیت
  • دیسولفیرام

سم زدایی کجا انجام می‌شود؟

درمان سم زدایی می‌تواند در خانه فرد در زمان سم زدایی اجتماعی تا بستری کردن در بیمارستان انجام گردد. پنج موقعیت رسمی برای سم زدایی وجود دارد:

  • سطح 1: سم زدایی با مراجعه به دفتر پزشک و یا با بازدید از یک آژانس سلامت خانگی برای بررسی بیمار در فواصل زمانی برنامه ریزی شده انجام می‌گردد.
  • سطح 2: سم زدایی به عنوان بخشی از یک برنامه روزانه با فرصت‌های بیشتر برای مداخلات درمانی و مشاهده انجام می‌شود.
  • سطح 3: تنظیمات غیر وابسته / اجتماعی سم زدایی که بر نیاز به حمایت همسالان و اجتماعی تاکید دارد. این نوع سم زدایی مناسب کسانی است که سندرم ترک اعتیاد برای آن‌ها به اندازه‌ای شدید است که نیاز به حمایت اجتماعی دارد، اما به اندازه‌ای هم شدید نیست که به نظارت دقیق پزشکی احتیاج داشته باشد.
  • سطح 4: سطح 4 در مرکز سم زدایی تکمیل می‌شود. این سطح به صورت 24 ساعته خدمات پزشکی و نظارتی را فراهم می‌کند.
  • سطح 5: در یک مرکز پزشکی یا روانپزشکی، این سطح مراقبت‌های شدید 24 ساعته را برای شرایط خطرناک فراهم می‌کند.

قرار دادن در سطح مناسب مراقبتی برای سود بردن بهینه مهم است. درمان در محیطی با کمترین محدودیت تکمیل می‌شود، به این معنی که فرد نباید در سطح بالاتری قرار گیرد مگر اینکه از نظر پزشکی لازم باشد.

سم زدایی سریع یا فوق سریع؟


تمرکز سریع و فوق العاده سریع سم زدایی بر روی تکمیل فرآیند ترک اعتیاد با بیشترین سرعت ممکن برای کوتاه کردن کل زمان:

  • در طول سم زدایی سریع، دارو برای سرعت بخشیدن به روند ترک تجویز می‌شود و سپس بعضی از داروها برای مدیریت علائم خماری جهت به حداقل رساندن ناراحتی بیمار در طول دوره سم زدایی کوتاه مدت داده می‌شود.
  • در طول سم زدایی فوق العاده سریع، بیمار، زمانی که علائم ترک اعتیاد و خماری در اوج خود قرار دارند تحت بیهوشی عمومی قرار می‌گیرد. از لحاظ تئوری، زمانی که بیمار به هوش می‌آید و از خواب بیدار می‌شود، اکثر نشانه‌های ناراحت کننده از بین رفته است.

هر روش دارای خطرات مختلفی است از جمله:

  • شدت بیشتر علائم خماری.
  • میزان بهبود پس از درمان با توجه به شدت علائم تجربه شده.
  • در معرض قرار گرفتن غیر ضروری به تعدادی از عوامل دارویی اضافی، که هر کدام پروفایل‌های ایمنی متفاوی دارند.
  • بدتر شدن علائم روانی.
  • امکان بروز و پیشرفت توهم زایی در افرادی که تحت درمان سم زدایی قرار دارند.
  • کمبود اطلاعات مثبت در مورد مزایای بلندمدت.

این روش‌ها بسیار بحث برانگیز هستند زیرا خطرات اغلب بر منافع غالب هستند. فردی که هر یک از این درمانها را مد نظر دارد، باید در خصوص پروتکل و عواقب احتمالی آن تحقیق کند و اطلاعات کاملی داشته باشد. هیچ یافته‌ای برای نشان دادن اینکه سم زدایی سریع و فوق العاده سریع موثرتر است وجود ندارد و همچنین مشخص شده است که استفاده از این روش‌ها ممکن است در شرایط خاص باعث آسیب شود.

چه اتفاقی پس از سم زدایی می افتد؟

در انتهای سم زدایی، کارکنان به طور کلی سعی می‌کنند بیمار را به پیگیری درمان‌های مربوط به اعتیاد مواد مخدر و سلامت روان مرتبط سازند.

این یک گام مهم در درمان اعتیاد به مواد مخدر است و مرحله بهبودی را تعیین می‌کند، اما یک درمان کامل برای اعتیاد و وابستگی به مواد مخدر را نشان نمی‌دهد. متخصصان بر اساس موارد زیر درمان مناسب را توصیه می‌نمایند:

  • موفقیت بیمار در طول سم زدایی.
  • تعهد آنها به بهبودی.
  • وجود مشکلات بهداشت روان یا سلامت پزشکی
  • سطح حمایت آنها در خانه.
  • توانایی آنها برای شرکت در برنامه‌های مختلف درمان.

گزینه‌های ارجاع احتمالی عبارتند از:

  • توانبخشی با اقامت در مراکز ترک اعتیاد
  • زندگی هوشیارانه / نیمه راه خانه
  • درمان سرپایی
  • گروه‌های پشتیبانی

این گزینه‌ها را می‌توان به صورت مستقل یا ترکیبی استفاده کرد.

روش درمان ترک اعتیاد با بستری شدن در کلینیک یا مراکز تخصصی

ترک اعتیاد بستری

ترک اعتیاد بستری یا در مراکز ترک اعتیاد یا بازپروری زمانی انجام می‌شود که فرد به خاطر شرایطی خاص، در محلی با تجهیزات درمانی، برای دوره زمانی مشخصی برای درمان ، تحت مداوا قرار می‌گیرد. در این دوران خوابیدن ، غذا خوردن و تمام فعالیت‌های فرد در محیط درمانی که مجهز به تجهیزات بیمارستانی است انجام می‌شود (هرچند ممکن است این دوره کوتاه بوده و فرد بتواند از مرکز درمانی خارج شود). بسیاری از فعالیت‌های معمول زندگی روزانه، مانند کار و روابط اجتماعی با دوستان و خانواده، در دوره درمان فرد، معلق می‌شود. در درمان سرپایی، فرد به طور معمول در جلسات درمانی در یک کلینیک یا بیمارستان شرکت کرده و سپس به خانه باز گشته و به فعالیت‌های روزمره طبیعی خود می‌پردازد. هر دو برنامه دارای نرخ موفقیت مشابهی در زمینه بهبود دراز مدت از سوء مصرف مواد مانند اختلال مصرف الکل دارند؛ با این حال، در صورت وجود اختلال مصرف متوسط یا شدید الکل یا مواد مخدر، مزایای خاصی برای شرکت در برنامه درمان بستری وجود دارد.

برنامه‌های ترک اعتیاد بستری زمان‌بندی دارند. این برنامه‌ها می‌توانند از چهار هفته تا حداکثر 12 ماه، بسته به مورد و نیازهای خاص فرد، طول بکشند. این برنامه‌ها به ویژه در مورد سندرم قطع اولیه مرتبط با سوء مصرف الکل و اجتناب از بازگشت به مصرف، در این فرایند بسیار مفید هستند، اگرچه مزایای بلندمدتی نیز دارند. برنامه‌های ترک اعتیاد به روش بستری درمان‌های تخصصی و متمرکز ویژه‌ای ارائه می‌دهند که می‌توان آن‌ها را بر اساس هر نیاز خاصی که فرد دارد تغییر داد. ترک اعتیاد بستری یک مبنای محکم در بازپروری و بهبود را پایه‌گذاری کرده و می‌تواند به ایجاد تعهد و درک در افرادی که در آن‌ شرکت می‌کنند یاری نماید.

برای دریافت مشاوره و اطلاعات بیشتر در خصوص برنامه‌های ترک اعتیاد در کلینیک تخصصی ما می‌توانید با شماره ما تماس بگیرید.

 

رویکرد دوازده گانه مبتنی بر پرهیز یا روش دوازده قدم


ساختار و شدت‌ روش‌های مختلف درمان اعتیاد بستری اندک تفاوت‌هایی با هم دارند، اما روش “رویکرد دوازده گانه مبتنی بر پرهیز” یا “دوازده قدم”، استفاده از تمرینات مبتنی بر شواهد، را هسته همه برنامه‌های خود قرار داده است.

تخمین و ارزیابی مدت اقامت در مرکز

پیدا کردن مرکز توانبخشی و ترک اعتیاد مناسب ممکن است گیج کننده باشد. ارزیابی‌ای که از طریق مشاوره تلفنی محرمانه یا مشاوره حضوری انجام می‌شود به فرد کمک می‌کند تا بفهمد آیا برای او درمان منطقی و مفید هست یا خیر، و اگر بله چه نوع درمانی پیشنهاد می‌شود.اگر وضعیت فرد پیچیده و شامل مسائل چندگانه باشد، ممکن است پزشک برای ارزیابی پیشنهاد کند فرد بستری شود، تا تیمی متشکل از متخصصانی با تخصص‌های مختلف برای درمان اعتیاد بتوانند در طول چند روز فرد را تحت نظر گرفته، بیشتر در مورد چالش‌های او مطلع شده و بهترین برنامه توانبخشی را تعیین نمایند.

برنامه‌های توانبخشی شخصی‌شده ترک اعتیاد به مواد مخدر و الکل

وضعیت هر فرد در مواجه با مساله اعتیاد متفاوت است. در طراحی برنامه درمانی برای هر فرد، تیمی متشکل از چندین تخصص مختلف، متغیرهای متعددی را بررسی می‌نماید ، از جمله:

  • وضعیت سلامت جسمانی
  • وضعیت سلامت روانی
  • روابط خانوادگی
  • ماده مخدر مورد مصرف
  • جنسیت

شناخت این تفاوت‌ها در تنظیم بهترین برنامه درمان ترک اعتیاد – با هر نوع درمان، خدمات و دارویی که مورد نیاز است اهمیت زیادی دارد. برنامه‌ای که بتواند به فرد کمک کند تا بهبود یافته، پاک از مصرف مواد یا الکل باقی بماند. محور این فعالیت‌های درمانی عبارتند از:

  • درمان فردی
  • سخنرانی‌های آموزشی
  • گروه درمانی
  • گروه‌های کانونی خاص

مراقبت جامع و هماهنگ بهداشت روان

معمولا، اعتیاد با عواملی مانند مشکلات سلامت روانی مرتبط با اضطراب، ضربه‌های روحی و افسردگی همراه است که ان را پیچیده‌تر می‌کند. بهترین راه این است که رویکرد یکپارچه‌ای برای بازپروری اتخاذ شود که هم اعتیاد و هم مشکلات مربوط به سلامت روانی فرد را به طور همزمان درمان نماید. خدمات و منابع در این روش عبارتند از:

  • ارزیابی سلامت روانی
  • درمان فردی و گروهی
  • مشاوره روانپزشکی
  • مدیریت دارو
  • خانواده درمانی

برنامه‌های تخصیص یافته برای هر جنسیت

درمانگاه‌ها برنامه‌های ترک اعتیاد بستری را در فضاهایی جداگانه برای مردان و زنان اجرا می‌کنند، تا فرد بتواند فقط بر روند بهبودی خود تمرکز نموده، و مسائل احساسی خود را در یک محیط امن و حمایت‌گر کند‌وکاو نموده و روابط همدلانه خود با همتایان خود را تقویت نماید.

سم‌زدایی

اکثر مراکز توانبخشی ترک اعتیاد بستری شامل واحدهای پزشکی مستقر در محل هستند که توسط پزشکان و پرستاران اداره می‌شوند. به این ترتیب، سم‌زدایی از الکل یا سایر فرآورده‌های مواد مخدر می‌تواند بلافاصله بعد از پذیرش فرد شروع شود.

طول دوره اقامت

رویکرد چند مرحله‌ای به فرد اجازه می‌دهد تا درمان با سرعتی بر اساس وضعیت و شرایط بالینی خاص فرد پیش برود.اگر در روند بهبودی فرد مسائل پیچیده‌ای وجود داشته باشد که نیاز به زمان بیشتری باشد، پزشک مدت اقامت او در کلینیک ترک اعتیاد را افزایش می‌دهد. این بدان معنی است که زمان بیشتری برای تمرکز عمیق‌تر بر موارد زیر مورد نیاز است:

  • مسائل و نگرانی‌های خاص
  • مسائل بغرنج مربوط به سلامت روان
  • پیشگیری از بازگشت به اعتیاد
  • مهارت‌های زندگی بدون اعتیاد

پاسخ‌گویی به نیازهای متخصصان حرفه‌های خاص

هنگامی که مسئولیت‌های حرفه‌ای فرد بر ایمنی، رفاه و تندرستی و سعادت یا امرار معاش دیگران تأثیر بگذارد، اعتياد به الکل و سایر مواد مخدر عواقب وخیمی را به دنبال خواهد داشت. برنامه‌های تخصصی‌شده درمان بستری اعتیاد، طوری طراحی شده‌اند که بتوانند سطح بهینه مراقبت از اشخاصی که در مشاغلی که به لحاظ ایمنی حساس هستند یا موقعیت اجتماعی خاصی دارند را فراهم اورند. از جمله مشاغلی مثل:

  • متخصصان امور حقوقی
  • خلبان‌های خطوط هوایی
  • مدیران و صاحبان مشاغل و تجارت
  • روحانیون
  • ورزشکاران حرفه‌ای
  • اعضاء صنعت سرگرمی

جوانب مثبت و منفی توانبخشی به روش بستری


هیچ درمان واحدی از بین انواع درمان‌ها، مناسب نیازهای منحصر به فرد همه افراد نیست. در هنگام تصمیم‌گیری برای شرکت در یک برنامه درمان بستری سوء مصرف مواد مخدر (که به نام ترک اعتیاد بیمارستانی هم شناخته می‍‎‌شود) ، جوانب مثبت و منفی آن را در نظر بگیرید.

مزایای استفاده از مراکز ترک اعتیاد بستری برای اعتیاد به مواد مخدر یا الکل عبارتند از:

  • یک محیط پایدار و پاک از مواد مخدر یا الکل
  • مراقبت‌ و نظارت‌های پزشکی و روانپزشکی در دوره ترک اعتیاد و بهبودی، که به طور خاص برای افرادی که به اعتیاد‌های طولانی مدت یا شدید ، و یا به صورت همزمان به اختلالات روانی یا جسمی مبتلا هستند، اهمیت دارد. بهترین راه درمان اختلالات هم‌زمان، درمان در یک مرکز توانبخشی است که امکانات آن بر تشخیص دوگانه تمرکز دارد.
  • کاهش خطر بازگشت به مصرف با توجه به محیط عاری از مواد و نظارت هوشیارانه.
  • جلسات روان‌ درمانی فردی و گروهی.
  • پشتیبانی و حمایت قوی از سوی کارکنان، برای پاک شدن و پاک باقی ماندن فرد از اعتیاد.
  • کاهش احتمال قرار گرفتن در معرض عوامل استرس زا و تحریک کننده.
  • خدمات درمانی تخصصی مانند طب سوزنی، یوگا، ورزش، مراقبه و (بسته به امکانات کلینیک) درمان به کمک حیوانات
  • امکان انتخاب گزینه امکانات رفاهی لوکس، که در صورت لزوم نیازهای مدیران اجرایی و صاحبان کسب و کار به امکانات رفاهی یا اقامتی لوکس را فراهم می کند.
  • احتمال بالاتر حصول موفقیت در بهبودی، زمانی که درمان طولانی‌تر وقوی‌تر باشد.

برخی از مشکلات بالقوه ترک اعتیاد، که بایستی قبل از انتخاب یک برنامه درمان اعتیاد بستری در نظر داشت عبارتند از:

  • دسترسی محدود به دنیای بیرون و به طور بالقوه محدودیت زمان ملاقات با افراد حمایتگری مانند خانواده و دیگر عزیزان.
  • نیاز به مرخصی گرفتن و دور شدن از محیط کار، مدرسه و مسئولیت‌های خانه.
  • افزایش هزینه درمان به دلیل محل اقامت و غذایی که ارائه می‌شود.

تعیین بهترین مرکز ترک اعتیاد بستری برای هر فرد


ترک اعتیاد

برای ترک اعتیاد یکی از مهمترین گزینه‌هایی که فرد می‌تواند برای خود یا شخص مورد علاقه خود انتخاب کند، کمک گرفتن است. فرد با انتخاب یک برنامه ترک اعتیاد ممکن است دچار احساسات بسیار فشارآوری شود، و به همین دلیل این تصمیمی نیست که با عجله گرفته شود.قبل از انتخاب یک برنامه ترک اعتیاد بستری یا سرپایی، حتما باید چندین عامل را در ذهن داشته باشید. درک این عوامل و اینکه چطور می‌توانند بر روند درمان تأثیر بگذارند، می‌تواند به شما کمک کند تا بهترین گزینه را انتخاب کنید. بنابراین قبل از شرکت در یک برنامه توانبخشی، باید این سؤالات را از خود بپرسید:

  • آیا محیط اطراف شما طوری است که در معرض مواد مخدر یا الکل هستید؟
  • آیا محیط زندگی شما برای پاک ماندن از مواد مخدر، پایدار و حمایتگر است؟
  • آیا شما در میان اعضای خانواده پیرامون خود کسانی را دارید که الکل، یا مواد مخدر مصرف می‌کنند؟
  • آیا شما یک شبکه پشتیبانی قوی دارید که به انگیزه شما برای پاک باقی ماندن کمک می‌کند؟
  • آیا می‌توانید شغل، مدرسه یا خانه و وظایف خانوادگی خود را برای مدت زمان مشخصی ترک کنید؟
  • آیا هیچ مشکل و یا بیماری جسمی و یا روانی دیگری دارید که نیاز به درمان تخصصی برای اختلالات هم‌-زمان (تشخیص دوگانه) داشته باشید؟
  • آیا می‌توانید چندین بار در هفته از خانه خود به کلینیک یا بیمارستان مراجعه نمایید؟
  • آیا شما نیاز به خدمات تخصصی مانند مراکز توانبخشی مخصوص افراد معلول یا خدمات خاص جنسیت خود دارید؟

اگر شما فردی هستید که مشکل اعتیاد یا سوء مصرف به مواد مخدر یا الکل را دارید، این سوالات را با یک فرد متخصص و یا کسی که به او اعتماد دارید مطرح کنید. یک متخصص می‌تواند به شما بازخوردی ارائه نماید که به شما در تصمیم‌گیری در مورد درمانیتان کمک کند. شناسایی نیازهای خاص خود، گام اول درستی برای تعیین این است که آیا ترک اعتیاد بستری یا در بیمارستان، یا درمان سرپایی برای شما یا کسی که برای شما مهم است بهترین گزینه هست یا نه.در هنگام انتخاب یک برنامه ترک اعتیاد بستری یا سرپایی این نکات را نیز در نظر داشته باشید:

برنامه‌های توانبخشی در مراکز بستری ترک اعتیاد، باید هم جنبه‌های جسمی و هم جنبه‌‌های روانی اختلالات مصرف مواد را مورد توجه قرار دهند. اگر درمانی دریافت کنید که هم وابستگی جسمی و هم مسائل روانی که در استفاده شما از مواد نقش دارند را در نظر بگیرد، بیشتر احتمال دارد که بتوانید بر اعتیاد خود غلبه کنید. به دنبال مراکزی باشید که درمانی کامل و همه‌جانبه را ارائه می‌دهند.

  • متخصصان ترک اعتیادی که شما را درمان می‌کنند، باید در این زمینه آموزش دیده و مجوز و یا گواهینامه فعالیت در این حوزه را داشته باشند. این مدارک و صلاحیت‌ها، شانس این که کیفیت مراقبت‌های تخصصی با کیفیت بالاتری برای ترک مواد دریافت کنید را افزایش می‌دهد. همچنین خود مرکز ترک اعتیاد نیز باید مجوز داشته باشد، به ویژه اگر در ان مراقبت‌های پزشکی ارائه می‌شود. از مرکز ترک اعتیادی که به آن مراجعه کرده‌اید، درباره اطلاعات مربوط به مجوز سوال کرده و درباره این اطلاعات در بخش صدور مجوز تحقیق کنید.

 طول دوره درمان ترک اعتیاد بستری در مراکز توانبخشی چقدر است؟


نتایج درمان ترک اعتیاد با دوره‌های طولانی‌تر مراقبت، بهتر هستند. به طور ایده‌آل درمان باید حداقل 90 روز طول بکشد تا احتمال پاک باقی ماندن در طولانی مدت افزایش یابد. در صورتی که در یک برنامه ترک اعتیاد به روش بستری شرکت کرده باشید، لازم نیست مدت زمان پیشنهادی برای درمان 3 ماهه کامل شود. تلاش‌های ساختار‌یافته برای ترک اعتیاد سرپایی، نیز اگر چه نه به عنوان شیوه درمانی اولیه، اما برای این دوره زمانی توصیه شده، و می‌توانند از جمله مؤلفه‌های مؤثر باشد.گاهی اوقات پیش از ان که یک فرد آماده انتقال به مرحله مراقبت پس از ترک باشد، یک دوره طولانی‌تر درمان اولیه لازم است. اکثر برنامه‌های ترک اعتیاد بستری، طرحی برای مدیریت مصرف مجدد در صورت وقوع  در نظر گرفته و پشتیبانی و کمک‌های اضافه‌تری را ارائه می‌دهند.بسته به شدت اعتیاد، و این‌که مشکلات جسمانی یا روانی دیگری نیز وجود داشته باشد که باید همزمان درمان شوند، برنامه‌های ترک اعتیاد مختلفی با طول درمان‌های متفاوت وجود دارند. گزینه‌های مختلف برنامه‌های توانبخشی عبارتند از:

  • برنامه‌های ترک اعتیاد 28 تا 30 روزه
  • برنامه‌های ترک اعتیاد 60 روزه.
  • برنامه‌های ترک اعتیاد 90 روزه.
  • برنامه‌های ترک اعتیاد دراز مدت و پس از ترخیص از کلینیک یا بیمارستان.

هرچه زمان بیشتری صرف درمان شود، نتایج بهبود و پاک باقی ماندن بهترند، و ثابت شده که درمان‌های 90 روزه یا طولانی‌تر بیشترین موفقیت را داشته‌اند. یک برنامه درمانی مؤثر برای ترک مواد مخدر اغلب شامل ترکیبی از توانبخشی بستری و سرپایی است که با مشاوره و مراقبت‌های بعدی قوی پیگیری می‌شود.بهبود از اعتیاد و ترک آن یک فرایند مادام ‌العمر است و درمان بستری یا سرپایی فقط آغاز سفر بهبودی است. از آنجایی که اعتیاد یکی از بیماری‌های مزمن است، ممکن است بعضی افراد نیاز به درمان طولانی مدت و پس از ترخیص از مرکز یا بیمارستان و همچنین نظارت و پشتیبانی مداوم از طریق برنامه‌ها و مواظبت‌های بعدی داشته باشند.